Na samym początku gra wita nas krótką, niemą historyjką, z której dowiadujemy się, że nasz dziadek na łożu śmierci przekazał nam pewien list. Pozwolił nam go jednak otworzyć dopiero w momencie, gdy zdecydujemy się zerwać ze swoim obecnym stylem życia, a nie ukrywajmy, jest on strasznie monotonny. Jesteśmy po prostu korposzczurem, pracownikiem biurowym, który osiem godzin dziennie klepie niezliczoną liczbę liczb, literek i znaków na naszym korpokompie. Jednak w pewnym momencie mówimy sobie dość. Uderzamy pięścią w stół, mówimy szefowi co tak naprawdę od dawna o nim myślimy, wracamy po swoje rzeczy no i... na samym dnie szuflady znajdujemy zakurzony i ciągle nieotwarty list od naszego dziadka..

Z listu dowiadujemy się, że nieżyjący już nestor naszego rodu przekazał nam maleńkie poletko ziemi wraz ze starą, wiekową już chatką. I tak... Panowie i Panie jedziemy na wieś, aby rozpocząć karierę rolnika.

Szybko okazuje się, że Stardew Valley to jednak nie jest takie typowe Farmville. Dlaczego? A no dlatego, że oprócz pielenia grządek, podlewania roślin, zbierania owoców i warzyw możemy też... powalczyć i to naprawdę sporo. Tak, ja też mocno się zdziwiłem, kiedy eksplorując mapę trafiłem do jednej z nieczynnych już kopalń - a w niej spotkałem pewnego wędrowca. Ów bohater przekazał mi swój miecz i już wtedy w mojej głowie zapaliła się maleńka lampka! Hej! To tutaj też mogę spuścić komuś łomot? Czyli nie będę musiał tylko sadzić tego cholernego zielska? W mojej głowie natychmiast powstało mnóstwo pytań, na które dość szybko znalazłem odpowiedzi. Chwile później na dobre pogrążyłem się już w zaciekłej walce z małymi, zielonymi blobami, ot takimi kuleczkami z kisielu. No przynajmniej na takie wyglądają...

Tak więc sadzimy rośliny, zbieramy plony, potem to wszystko sprzedajemy, w międzyczasie walczymy z potworami, zbieramy to co z nich wypadnie i znowu sprzedajemy, zarabiamy kasę, kupujemy ulepszenia, zdobywamy doświadczenie i tak "w koło Macieju".

Czym większy mamy poziom tym bardziej zaawansowane konstrukcje możemy zbudować, a ich wachlarz rośnie wraz z upływem czasu. I tak zaczynami od prostych desek, płotów, przez piece do przetapiania minerałów i kamieni, po zbroje i pancerze. I to także nie koniec, bo możemy także zająć się np. hodowlą zwierząt i ptaków, krów czy kurczaków, ale także i połowem ryb. Nasza farma z czasem rośnie coraz bardziej, rozbudowujemy swój dom, budujemy zagrody, stodoły, obory i szklarnie. Ze zwykłego żółtodzioba stajemy się farmerem z prawdziwego zdarzenia.

Niestety wszystko to odbywa się w nieznośnym wręcz akompaniamencie muzyki. Boże, temu komuś kto ją skomponował, przytwierdziłbym na stałe do głowy słuchawki i puszczał w nieskończoność jego epoko "dzieło". Brrr. Musiałem to dodać, bo czasem po prostu nie idzie wytrzymać. Polecam przycisk MUTE. Ok... gdzie ja to skończyłem?

Aaa... oprócz ciągłego samodoskonalenia w Stardew Valley trzeba pamiętać także o utrzymywaniu dobrych stosunków z resztą mieszkańców wioski - a jest ich w sumie około 30. Każda z nich różni się od siebie, mają inne zajęcia i potrzeby. To właśnie oni zlecają nam różne questy i zadania - np. znajdź moją zgubioną siekierę, sprawdź co zalęgło się w starym budynku ratusza czy przynieś mi kilka kwiatów kalafiora. Jest ich naprawdę sporo i z czasem ich wykonywanie zaczyna męczyć - przynajmniej w moim przypadku. Oczywiście jak to w klasycznym RPG bywa, gra na tym nie poprzestaje, dodam tylko, że w Stardew Valley możemy nawet wziąć ślub i spłodzić potomstwo. Nieźle jak na grę indie, co?

Nie chcę zbytnio zdradzać wam całej fabuły Stardew Valley, ale zagłębiając się w ten świat dowiecie się co nieco o starożytnych cywilizacjach, potężnych, zawiłych i baaardzo głębokich podziemiach pod miasteczkiem i bezlitosnej i chciwej korporacji Joja, czy "Dżołdża", ale to już jak wolicie. No cóż, oczywiście dodajcie do tego dziesiątki godzin spędzonych na farmie i tak w skrócie prezentuje się Stardew Valley.

Sam osobiście spędziłem w tym świecie kilkadziesiąt godzin i pomimo tego, że za każdym razem mapa jest generowana losowo, to wiecie co, mi już chyba wystarczy. Niestety nie nauczyłem się przy tym ani trochę, jak zadbać o te błagające o litość roślinki na moim parapecie, ale nie uważam, żeby był to czas stracony. Stardew Valley to zabawa na długie godziny - gorąco polecam Wam sprawdzić się w roli farmera! Nawet jeśli wytrzymują z wami jedynie kaktusy. Cześć!