Extra Giermasz
Radio SzczecinRadio Szczecin » Extra Giermasz
Pokemon Shield
Pokemon Shield
Powiedzieć, że zastanawiam się nad fenomenem tej serii, to jakby nic nie powiedzieć. Nie, wcale nie dlatego, że się źle bawiłem, chociaż najwięksi fani może i mają szereg szczegółowych zastrzeżeń co do recenzowanej właśnie najnowszej odsłony. Zastanawiam się też wcale nie dlatego, że poziom trudności praktycznie tu nie istnieje - i nawet nie z powodu nad wyraz skromnej fabuły. Ba, przecież ja regularnie ogrywam "japońszczyznę", więc kolejna odsłona serii Pokemon po prostu nie mogła mi się nie spodobać. Ale tu - tak mi się wydaje - dochodzimy do sedna mojego zadziwienia: no właśnie, to jest "japońszczyzna"! Nie bez przyczyny milion razy w recenzjach mówiłem o tym, że w dzisiejszych czasach gatunek jRPG poza ojczyzną bawi nie masy, a wybrane grono pasjonatów. A tu na białym koniu (z buta) wjeżdżają najnowsze gry Pokemon Sword oraz Shield - i, pyk, 6 milionów sztuk "schodzi"... w tydzień...

Grę do recenzji dostaliśmy od dystrybutora Nintendo na Polskę firmy Conquest entertainment a.s.
GIERMASZ-Recenzja Pokemon Shield

... no ok, popyt w Japonii jest oczywiście rekordowy, ale i w innych częściach świata najnowsze Pokemony plasują się na szczytach list sprzedaży. Przecież już wiadomo, że to najszybciej znikająca ze sklepów odsłona w historii. Pierwsze pełnoprawne Pokemony na Switchu, to się nie mogło nie udać, prawda?

Oczywiście warto pamiętać, że Pokemony łapiemy od wielu lat, na kolejnych generacjach konsol. Siłą rzeczy baza fanów jest tu naprawdę bardzo duża. I Pokemony tak bardzo wrosły w pop-kulturę, że nawet już chyba nikogo nie dziwią kolejne rekordy sprzedaży. Pamiętacie mobilne Pokemon GO, które okazało się globalnym fenomenem? A widzieliście ostatnio (nie rok temu czy wcześniej, ostatnio!) w mediach zdjęcia 70-cio letniego Tajwańczyka, który na specjalnie przystosowanej ramie roweru ma... 45 smartfonów do łapania stworków we wspomnianej produkcji?! Seria Pokemon jest jednym z najjaśniej świecących klejnotów koronnych konsol Nintendo od lat - i prawdę mówiąc, niezależnie od tego co tu teraz napiszę i tak sprzeda się świetnie.

Chociaż fanów kilka kwestii boli. Na przykład, że "wycięto" niemal 500 stworków dostępnych w poprzednich częściach. Brakuje też kilku znanych wcześniej mechanik, które zastąpiły inne. Powiększanie swojego Pokemona, Dynamax w czasie pojedynków na stadionach doprawdy mnie bawiło. Tak jak cała gra. Nie będę się tu zagłębiał w mechanikę, jeżeli już graliście w poprzednie części, sami od razu te zmiany wychwycicie. Wśród fanów dominuje opinia, że jednak czegoś tu brakuje - po czym, patrz punkt pierwszy, Pokemon Sword/Shield (zawsze równolegle wychodzą dwie gry, różnią się zestawem potworków) sprzedają się jak szalone.

Zabawne, że nawet nie przeszkadzała mi szczątkowa fabuła. Jest raczej tylko pretekstem do zabawy niż jej celem. Ja lubię śledzić ciekawe historie w grach - z drugiej strony przecież nie raz świetnie bawiłem się w otwartych światach, gdzie historia schodziła na dalszy plan. Ogólnie rzecz ujmując, w Pokemon Shield poznałem przygodę nastolatków, którzy oczywiście chcą zostać najlepszymi trenerami kieszonkowych stworków na świecie. Oczywiście w świecie Pokemon, wszyscy są zakręceni na Pokemony (a to niespodzianka), więc scena, w której... mama żegna naszego bohatera wyruszającego po naukę i życzy powodzenia na drodze trenera Pokemonów jest tu normalna... Dzieje się to w nowym regionie, Galar, wzorowanym na Wielkiej Brytanii. I sielskie wiejskie krajobrazy, tudzież stylowo zaprojektowane miasta zachęcają do zabawy, grafika, chociaż nie powala efektami cząsteczkowymi czy jakimś dynamicznym oświetleniem - grafika jest schludna, momentami gra jawi się jako bardzo ładna, momentami jako poprawna.

Ale - wciąż nie mogę wyjść z podziwu jak to się sprzedaje - przecież to jest klasyczne jRPG! I to nie jakieś super-bohaterskie, a raczej miłe do oglądania dla dzieci i nastolatków a u starszych może powodować lekko nostalgiczny uśmiech i wspomnienie dzieciństwa. W tle przygrywa sympatyczna muzyczka, ogólnie atmosfera jest miła przez większość czasu gry. Lokacje są zasadniczo korytarzowe (z wyjątkiem "Dzikich terenów" gdzie można poszaleć z łapaniem różnych ekstra Pokemonów, chociaż poza tym trochę tam pusto). Do tego turowa walka i różne poboczne aktywności (gotowanie, heh), które już widziałem w grach gatunku w tej czy innej formie. Mangowe oczy postaci także są na miejscu.

Oczywiście, mój ogląd sytuacji może nie być pełny, ale przez ładnych kilka lat grania w jRPG utwierdzałem się w przekonaniu, że obecnie to są gry przede wszystkim dla fanów. W redakcji Giermaszu na widok mangowych oczu tylko ja nie uciekam z krzykiem "aaaaaa, japońszczyzna....". A tymczasem nawet wśród (większości) moich koleżanek i kolegów z Radia Szczecin niezainteresowanych grami, hasło "nowe Pokemony" wzbudza jakąś reakcję. Niewątpliwie jest to fenomen popkultury o czym wspomniałem, do tego stopnia, że nawet jako gra jRPG potrafi nawiązać do czasów nieco zamierzchłych, gdy produkcje z Japonii elektryzowały branżę i graczy.

Żeby było zabawniej, Pokemon Shield jako jRPG wypada dosyć konserwatywnie. To nie jest próba, niczym w Final Fantasy XV, rewolucjonizowania gatunku. Nic z tych rzeczy, twórcy idą tu nad wyraz bezpieczną ścieżką delikatnej ewolucji. Choć nie wszystkim fanom - jako się rzekło - zmiany przypadły do gustu.

Ktoś mógłby może i odnieść wrażenie, że narzekam na Pokemon Shield. Otóż - absolutnie nie. Jest to produkcja nad wyraz sympatyczna w obsłudze, igra z naszym zbierackim instynktem i robi to jak zawsze bardzo dobrze. OCZYWIŚCIE, że latałem po Wild Lands i zbierałem nowe Pokemony, oczywiście co i rusz wdawałem się w walki, żeby rozwijać moje stworki (wtedy gra staje się dosyć łatwa, jeżeli regularnie zdobywamy punkty doświadczenia). Taki model rozgrywki sprawdza się praktycznie w każdych okolicznościach. Także - co dla mnie istotne - w momencie, gdy wieczorem siedzę zmęczony po pracy. Pokemon Shield nie wymaga zręczności palców, turowe walki toczą się swoim spokojnym rytmem, sympatyczna muzyczka relaksuje, chociaż nieco żałuję, że fabuła nie jest jakoś bardzo angażująca. Ale nie jest to wielki zarzut.

Z drugiej strony, chociaż zakładam, że była to przemyślana decyzja twórców a nie jakaś próba oszczędności, szkoda, że nie usłyszymy głosów postaci. Jedynie czytamy dialogi wyświetlane w dymkach, filmiki przerywnikowe zrealizowano na silniku gry. Ogólnie też można się zastanowić, czy w pierwszych Pokemonach na Switcha (bo Pokemon Let's Go było remake'iem Pokemon Yellow) grafika nie powinna być jednak nieco lepsza. Natomiast, ogólnie rzecz biorąc, zwłaszcza młodsi gracze powinni być zadowoleni. Tyle, że niestety nie ma wersji polskiej. Tradycyjnie dla Nintendo. Szkoda, ale to ich decyzja i ich problem.

PS. Pokemony są oczywiście popkulturowym hegemonem i grą-matką dla innych produkcji o zbieraniu jakiś stworków. Z innych znanych serii mamy też Yo-Kai Watch - i powiem Wam szczerze, że Yo-Kai Watch 3 na starszej konsoli Nintendo 3DS bawiłem się jednak nieco lepiej.

Zobacz także

2020-10-17, godz. 06:00 Alpaca Ball: Allstars [Switch] Tradycją w naszej redakcji stało się to, że czym głupsza i szalona gra, tym bardziej ją chcę. Tym razem w moje spragnione dziwnych gier ręce wpadła produkcja Alpaca Ball: Allstars. Tak, dobrze słyszeliście. Alpaka, czyli takie zwierze… » więcej 2020-10-17, godz. 06:00 [17.10.2020] Popkultura Gdy logo wielce wyczekiwanej przez graczy produkcji wyskakuje z przysłowiowej lodówki, to wiedz, że się dzieje... W tym wydaniu kącika Gramy po polsku razem z Michałem Królem dyskutujemy o kreowaniu już nie tylko fenomenu branży elektronicznej… » więcej 2020-10-17, godz. 06:00 [17.10.2020] Jak zatroskać się o klimat i zedrzeć z klientów Nowe "nadgryzione jabłka" już są w sklepach. Oczywiście prezentacja najnowszych urządzeń jednego z liderów branży nie mogła umknąć uwadze naszego technologicznego eksperta Radka Lisa. Dyskutujemy też, jak pod płaszczykiem walki… » więcej 2020-10-17, godz. 06:00 [17.10.2020] Giermasz #418 - Piłka jest okrągła, a gry są dwie... Najpopularniejszy sport świata (czy się to komuś podoba, czy nie, to obiektywny fakt) doczekał się kolejnej odsłony najpopularniejszej serii o kopaniu "łaciatej". Bartek Czetowicz testuje nową FIFA 21 - a niezależnie od tego, co sądzi… » więcej 2020-10-17, godz. 06:00 FIFA 21 [PS4] Niewiele się zmieniło w nowej odsłonie serii FIFA względem poprzedniczki. Mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że FIFA 21 to FIFA 20 z kosmetycznymi jedynie korektami. Również w rozgrywce online, która jest głównym focusem (źródłem… » więcej 2020-10-10, godz. 06:00 Crash Bandicoot 4: Najwyższy Czas [PS4] Czy platformówka Crash Bandicoot 4: Najwyższy Czas jest grą dobrą? Tak. Czy jest ładna? Jak najbardziej. Czy jest przystępna dla każdego i oferuje przyjemną, bezstresową zabawę? Nigdy w życiu. Mimo swojego cukierkowatego wyglądu… » więcej 2020-10-10, godz. 06:00 Star Wars: Squadrons [PS4] Nawet za dzieciaka takich rzeczy nie robiłem. Ale teraz - gdybym miał hełm pilota Rebelii - to bym go zakładał specjalnie do tej gry i bym w nim grał. Star Wars: Squadrons mnie zachwyciło. Gdyby jeszcze było tam trochę więcej treści..… » więcej 2020-10-10, godz. 06:00 RIDE 4 [PS4] W erze w której nowa FIFA jest grą na refleks i szczęście a nie symulatorem piłki nożnej - są jeszcze tytuły, które powstają dla fanów sportu. Niewątpliwie, taką grą jest RIDE 4. To tytuł bliski symulatorowi, w którym ścigamy… » więcej 2020-10-10, godz. 06:00 Ys: Origin [Switch] Starodawna grafika, prosta w założeniu rozgrywka, filmiki przerywnikowe pełne pikseli i z czarnymi pasami po bokach... Jeżeli w tym momencie zapaliła Wam się ostrzegawcza lampka i chcieliście skończyć czytanie tej recenzji, to..… » więcej 2020-10-10, godz. 06:00 Ys: Origin [Switch] Starodawna grafika, prosta w założeniu rozgrywka, filmiki przerywnikowe pełne pikseli i z czarnymi pasami po bokach... Jeżeli w tym momencie zapaliła Wam się ostrzegawcza lampka i chcieliście skończyć czytanie tej recenzji, to..… » więcej
208209210211212213214