Holly Humberstone to brytyjska wokalistka, która wydała swoją pierwszą epkę "Falling Asleep at the Wheel" w 2020 roku. Dwa lata później miała już na koncie nagrodę Brit Award dla najlepszej wschodzącej gwiazdy.

Holly jest fanką Damiena Rice'e, Bena Howarda, Phoebe Bridgers, czy Haim, a w swojej muzyce skupia się na brzmieniach popowych, indie rockowych i synth-popowych. Na drugim albumie, "Cruel World", artystka koncentruje się na popie, a w tekstach porusza tematykę poczucia przynależności, stabilności, czy odbudowy.

Wczesniej Humberstone spędziła lata, żyjąc na walizkach i nocując w pokojach hotelowych, ale podczas tworzenia „Cruel World” znalazła stałe miejsce zamieszkania. Czuła, że ​​odbudowała "swoją przestrzeń fizyczną, jak i centrum emocjonalne", a muzyka stała się jej kotwicą. Miała też pełną kontrolę nad tworzeniem płyty i czuje, że zawsze będzie z niej dumna.

Album zbiera bardzo dobre recenzje od krytyków i dotarł do 4. miejsca na liście najlepiej sprzedających się płyt w Wielkiej Brytanii.

Amerykański wokalista Noah Kahan poszerzył swoją dyskografię o czwartą płytę. Album "The Great Divide" jest refleksyjną analizą jego przeszłości, zmieniających się i często napiętych relacji z rodziną i przyjaciółmi oraz jego korzeni w stanie Vermont. Kahan skupia się także na cichym rozpadzie więzi, który następuje, gdy prawda pozostaje niewypowiedziana, a cisza tworzy dystans równie skutecznie, jak jakiekolwiek fizyczne oddzielenie.

"The Great Divide" to łącznie 17 utworów, co daje nam 77 minut nowej muzyki. Chwilę po wydaniu artysta napisał o krytykach, którzy twierdzą, że album jest zbyt długi. On uznał, że jest zbyt krótki, dlatego wydał drugą wersję z czterema dodatkowymi kompozycjami - co łącznie dało godzinę i 36 minut nowego materiału.

Płyta, wydana 24 kwietnia, zgromadziła ponad 43 miliony odtworzeń na Spotify na całym świecie w dniu premiery, a następnie dotarła na szczyt list przebojów w Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii i Stanach Zjednoczonych.

Noah Kahan czeka teraz na start międzynarodowej trasy koncertowej, która rozpocznie się w czerwcu w Orlando. Do Europy zawita jesienią - w listopadzie i grudniu zagra m.in. w Londynie, Kolonii, Kopenhadze, czy Paryżu.

"Konnakol" to piąty album studyjny Zayna, który stanowi powrót do jego korzeni i brzmień R'n'B - płytę uważa się za kontynuację "Mind of Mine", debiutanckiego krążka artysty.

Początkowo sądzono, że album będzie nosił nazwę „FUCHSIA SEA” ze względu na tajemnicze zwiastuny, wskazówki i zapowiedź Zayna podczas koncertu. Koncepcja została jednak zmieniona.

W języku tamilskim "konnakol" oznacza tworzenie perkusyjnych dźwięków za pomocą głosu, ale dla wokalisty, jest to znacznie szersze pojęcie: "To dźwięk, który zawiera w sobie pogłos czasów, zanim powstały słowa". Te wpływy można usłyszeć głównie w utworach takich jak "Take Turns", "Nusrat" i "Betting Folk".

Na płycie Zayn czerpie z własnego dziedzictwa, jest dojrzalszy - wie więcej o tym, kim jest i dokąd zmierza.

Album zajął 2 miejsce na liście przebojów w Belgii, 4 w Wielkiej Brytanii i 5 w Niemczech.

Na swojej szóstej płycie Jessie nie porzuca inspiracji muzyką taneczną i disco, ale brzmieniowo materiał jest bardziej połączony z latami siedemdziesiątymi, a do tego wokalistka zgłębia tematy kobiecości, przyjemności, intymności i bliskości.

Artystka stwierdziła: "Uwielbiam muzykę taneczną i nadal uważam, że to taneczna, groove’owa płyta, ale byłam gotowa pisać o prawdziwych relacjach i docenić miłość, którą mam, a także zmierzyć się z lękiem przed jej utratą".

W oprawie graficznej i teledyskach Jessie towarzyszy temat bogiń i cielesności: "Niezależnie od tego, czy mówimy o raju, czy o ogrodzie płodności i obfitości, w którym bawią się boginie, główną inspiracją była dla mnie bogini Junona… Nie twierdzę oczywiście, że sama jestem boginią, ale chciałam ją w sobie ucieleśnić. Fani dali mi ogromną pewność siebie – lubili patrzeć, jak się przebieram, wcielam w różne postacie i śpiewam z pełnym zaangażowaniem, a jednocześnie pozwalali mi być sobą i sprawiali, że czułam się kimś wyjątkowym".

Nowe wcielenie Jessie fani będą mogli podziwiać też podczas koncertów - 13 listopada w Gdańsku i 3 dni później w Berlinie.

Arlo Parks to angielska wokalistka, która ma na koncie 2 nominacje do nagrody Grammy oraz Mercury Music Prize za swój pierwszy album "Collapsed in Sunbeams" z 2021 roku. Pisała dla Beyoncé, występowała na festiwalach Glastonbury i Coachella, supportowała Billie Eilish i Harry'ego Stylesa.

Właśnie wydała swój trzeci album "Ambiguous Desire" - to kolekcja 12. utworów - materiał osobisty, afirmujący i euforyczny. Arlo Parks jest tu pewna siebie, eksperymentuje, rezygnuje z tradycyjnych sesji na żywo z zespołem na rzecz modularnych syntezatorów i samplerów.

Parks pracowała nad płytą z producentem Bairdem (Brockhampton, Kevin Abstract) - w procesie twórczym łączyli nocne życie Nowego Jorku i długie dni spędzone w loftowym studiu Bairda w centrum miasta.

Jak powiedziała Arlo: „Tańczyłam przy tworzeniu tego albumu więcej niż kiedykolwiek wcześniej, poznałam też więcej ludzi niż kiedykolwiek. Znalazłam się w dziwnym, podskórnym świecie nowojorskich juke nights — wyzwolona, śmiejąca się bez końca. To płyta, której centrum stanowi pragnienie. Pragnienie jest siłą życiową - to chcenie, tęsknota, pęd. Wszyscy żyjemy dlatego, że jest coś lub ktoś, kogo pragniemy - pragnienie jest siłą napędową. Ale jest też tajemnicze, skomplikowane, przypadkowe, ożywcze i LUDZKIE".

Niedawno Arlo ogłosiła światową trasę koncertową, a także wyjątkowy koncert w roli supportu przed Davidem Byrne'em w Irlandii w czerwcu tego roku. Artystka wystąpi też w Polsce - 18 listopada na scenie warszawskiego Klubu Palladium.