Przytłoczeni codziennymi problemami, zmęczeni tempem życia, rzadko pozwalamy sobie na chwile zadumy nad przyszłością i przeszłością. Nie mamy na to czasu, bo praca, dzieci, choroby, pieniądze... Aż przychodzi koniec października i początek listopada. Czas refleksji i zadumy nad czasem, który przeminął i bliskimi, którzy odeszli. Nad końcem, który nas wszystkich czeka. Wracamy pamięcią do tych, których już z nami nie ma, zadając sobie pytanie, co pozostanie po nas. Jak będziemy pamiętani. To od nas zależy przecież, co pozostało w naszej pamięci po naszych bliskich, co ocaleje z przeszłości. Sprzątając kwatery z jesiennych liści, a potem zapalając świece i znicze, przywołujemy w myślach twarze najbliższych, gesty, słowa , a blask światełek zaciera granice między światem tych, co odeszli i tych, którzy ciągle o nich pamiętają. Przychodzimy na cmentarz, aby pobyć przez chwilę z tymi, których już z nami nie ma.