Za chorobę menedżerską specjaliści uważają najczęściej wypalenie zawodowe. Jednak choroba ta ma jeszcze jedno oblicze, nie takie oczywiste. To strach przez spodziewaną, ale nagłą utratą pracy. Choroba skutkuje często umknięciem na długie, czasem kilkumiesięczne zwolnienie. I nie dotyczy tylko prezesów i dyrektorów, ale także szeregowych pracowników, obawiających się, że przyjdzie im długo szukać nowego zatrudnienia. Gdy wieje wiatr historii - czyli najczęściej po wyborach - na chorobę menedżerską zapadają prezesi spółek skarbu państwa i politycy różnego szczebla. Kiedy zagląda im w oczy widmo utraty stanowiska związane ze zmianą władzy, przechodzą na zwolnienia lekarskie. To gwarantuje im pobieranie części wynagrodzenia i daje czas na znalezienie nowego miejsca pracy.