Wciąż żywa jest niedokończona żałoba po pegeerach. Choć były one zhierarchizowane, patriarchalne i często przemocowe, to jednak dawały bezpieczne i przewidywalne życie - tak o swojej książce "Zboże rosło jak las" mówi autor Bartosz Panek, który był gościem magazynu Fonosfera.
Dodaje też, że nie ma jednej prawdy o pegeerach, mimo że wszystkie powołano do życia jednym dekretem i zamknięto jedną ustawą. Miały gwarantować wydajność, stabilne zatrudnienie i postęp techniczny wsi. Na niemal pół wieku zdominowały jej pejzaż, choć tworzono je również na terenie miast. Rzeczywistość zweryfikowała jednak wielkie plany i propagandowe postulaty władzy.
Dlaczego warto sięgnąć po książkę "Zboże rosło jak las. Pamięć o pegeerach"? O tym z Bartoszem Pankiem rozmawiała Joanna Skonieczna