Dzieło dedykuję ofiarom przemocy i niesprawiedliwości – powiedziała Elżbieta Sikora.

- Jak zaczęłam komponować ten utwór, to nie zdawałam sobie sprawy, że stanie się on tak okrutnie aktualny. Zawsze te wojny gdzieś się toczyły, ale przez te siedemdziesiąt lat od czasów II wojny światowej, nie dotykała nas tak bezpośrednio – uzupełniła Sikora.

Moja muzyka obrazuje w swoisty sposób ból uciśnionych – dodała twórczyni.

- Utwór jest oparty na tekstach świadków obozu w Majdanku, dodałam również teksty poety Grzegorza Kwiatkowskiego, które są bardzo blisko cierpienia. Użyłam też tekstów poety ujgurskiego Ekhmetjana Osmana, członka jednej z najbardziej prześladowanych współcześnie grup etnicznych. Nie wiedziałam, że do tej listy dołączą obywatele Ukrainy. Nie rozumiem, jak człowiek człowiekowi może wyrządzać aż taką krzywdę – podsumowała Elżbieta Sikora.

Szóste przykazanie „Nie zabijaj” Elżbiety Sikory wykonał w Szczecinie francuski zespół wokalny Les Métaboles w składzie trzech sopranistek: Amandine Trenc, Anne-Claire Baconnais i Raphaële Kennedy oraz śpiewającej altem Laury Muller. Do udziału w projekcie zostali ponadto zaproszeni wybitni muzycy: Erik Drescher (flety), Bartosz Koziak (wiolonczela) i Dominik Dołęga (perkusja), którymi zadyrygował Léo Warynski.

Zabrzmiała też kompozycja „Quando stanno morendo. Diario polacco nr 2” napisana przez włoskiego twórcę Luigiego Nono pod wpływem wiadomości o wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. Do wykonania utworu dołączyli eksperci live electronics z SWR Experimentalstudio z Freiburga.

Rozmowa z Elżbietą Sikorą na temat kompozycji „Nie zabijaj” w magazynie „Trochę kultury”.