Chce się wyskoczyć na nieplanowany urlop, jest się przemęczonym, albo kierownik nam dokucza i nie mamy siły tego znosić - to tylko przykładowe sytuacje, kiedy decydujemy się udać do lekarza po zwolnienie. Niekiedy, a nawet często, udaje się je otrzymać. Okazuje się, że w ostatnim czasie takie "życzeniowe zwolnienie" stało się pewnym narzędziem do walki o swoje. I tak, gdy ostatnio protestowali policjanci i domagali się podwyżek - choć oficjalnie nie bardzo ktoś chciał to przyznać - masowo udawali się na zwolnienia. Według szacunków braki kadrowe w Polsce sięgały w ich przypadku nawet około 40 proc. Teraz podobna sytuacja z walką o wyższe zarobki i L4 ma miejsce w oświacie - konkretnie jeżeli chodzi o grono nauczycieli. Według danych Ministerstwa Edukacji Narodowej w grudniu na zwolnieniach przebywało 1,5 tysiąca pedagogów. W Szczecinie braki są obecnie w przedszkolach. Chodzi tu o placówki nr 43 w Dąbiu czy nr 74 na Pogodnie.

Czy zatem L4 cały czas jest tylko tym, co ma nam pozwolić wyzdrowieć? Dlaczego je bierzemy?