Dowodzący powstańczymi drużynami wcześniej zsynchronizowali zegarki, by w dokładnie wybranych punktach Warszawy uderzyć równocześnie i dzięki temu uzyskać przewagę zaskoczenia. Stało się jednak inaczej.

Powstanie Warszawskie rozpoczął młody kapral podchorąży AK, pseudonim "Marek Świda".
Była 13.50. "Marek" prowadził swoją drużynę na miejsce ostatniej przed rozpoczęciem powstania zbiórki na Żoliborzu. Jego oddział natknął się jednak na zmotoryzowany niemiecki patrol.

- Był właściwie taki moment, kiedy wyraźnie obserwowaliśmy się wzajemnie i widać było, że Niemcy robią jakiś rachunek zysków i strat - czy zacząć starcie, zacząć walkę z nami, czy udać, że nie zwracają uwagi na kilkunastu młodych ludzi w butach z cholewami bądź ubranych przynajmniej od spodu w mundury, bo od góry - mimo gorącego dnia - w płaszcze, pod którymi schowana była broń... - wspominał po latach kapral podchorąży.

Niemcy zdecydowali się otworzyć ogień. Powstańcy obrzucili ich samochód granatami. Drużyna wyszła ze starca bez strat. Niemcy nie przeżyli. Młodzi żołnierze dotarli wreszcie do punktu zbiórki. O 17 w Warszawie rozpętało się piekło. Powstanie trwało 63 dni, a owym żołnierzem, który stoczył pierwszą zwycięską potyczkę był Zdzisław Sierpiński. Miał wówczas 20 lat.

Po wojnie został redaktorem muzycznym "Życia Warszawy", krytykiem muzycznym, współpracownikiem radia i telewizji. Został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz złotą odznaką honorową "Za zasługi dla Warszawy". Zmarł w 2004 r.