Prezes Polskiego Towarzystwa Badania Bólu, doktor Magdalena Kocot-Kępska podkreśla, że przewlekły ból niszczy komórki mózgowe, powoduje wykluczenie z życia społecznego i powinien być leczony jak każda inna choroba.

"W mniejszym stopniu ma znaczenie samo nasilenie bólu, w większym zaś to, w jaki sposób ból wpływa na codzienne funkcjonowanie. Czy przeszkadza w pracy zawodowej, czy obniża nastrój i zaburza sen" - wyjaśniła doktor Kocot-Kępska. Dodała, że w warunkach szpitalnych ból o nasileniu umiarkowanym lub silnym - to znaczy powyżej pięciu w dziesięciostopniowej skali - jest takim bólem, w którym należy podać leki lub zastosować inne techniki uśmierzające ból.

Pani Marzena Domańska-Sadynica po wypadku przez kilka miesięcy zmagała się z bólem kręgosłupa, który zdominował jej życie. "Taki ból dominuje nad wszystkim, nie można wstać, nie można zrobić sobie śniadania i człowiek modli się o to, żeby mieć pomoc w uśmierzeniu tego bólu" - dodała.

Pacjent w kryzysie bólowym potrzebuje zintegrowanego planu leczenia bólu z wykorzystaniem różnych dziedzin medycyny, obejmujących farmakoterapię, metody neuromodulacyjne i psychologiczne. Badania potwierdzają, że działanie wspomagające uśmierzanie bólu ma też aktywność fizyczna: yoga, tai-chi, czy też akupunktura.
W Polsce jest tylko 18 poradni z certyfikatem Polskiego Towarzystwa Badania Bólu.