Radio Szczecin
![Fot. Robert Stachnik [Radio Szczecin/Archiwum]](../serwis_informacyjny/pliki/2020/2020-05-19_158991573010.jpg)
Fot. Robert Stachnik [Radio Szczecin/Archiwum]
92 proc. Polaków jest zdania, że każdy pracodawca powinien posiadać jasne zasady ustalania wynagrodzeń, awansów i podwyżek – wynika z sondażu CBOS. Taki sam procent badanych uważa, że kandydaci do pracy powinni znać przedział płac na swoim stanowisku.
CBOS po ośmiu latach ponownie zapytał pracujących Polaków, czy wiedzą, ile zarabiają osoby, z którymi pracują.
Obecnie – podobnie jak w 2018 r. – ponad trzy piąte badanych (62 proc.) deklaruje wiedzę o zarobkach co najmniej części swoich współpracowników. W porównaniu z 2018 r. to spadek o 1 punkt procentowy.
Z analiz CBOS wynika, że głównym czynnikiem różnicującym deklaracje respondentów w tym względzie jest wielkość zakładu pracy. Badani pracujący w firmach i instytucjach, w których jest mniej niż 10 pracujących, znacznie częściej niż pracujący w większych podmiotach deklarują, że wiedzą, ile zarabiają inne osoby w ich zakładzie pracy.
Większość badanych (58 proc.) uważa też, że pracodawca nie powinien mieć prawa pytać kandydata do pracy o jego zarobki w poprzednim miejscu pracy.
24 grudnia 2025 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu pracy częściowo wdrażająca unijną dyrektywę o jawności wynagrodzeń. Nakłada ona na pracodawców obowiązek podawania widełek płacowych w ogłoszeniach o pracę.
Pracodawca powinien wskazać w ogłoszeniu proponowane wynagrodzenie lub jego przedział, a dodatkowo jest on zobowiązany do poinformowania kandydata o zasadach wynagradzania, wynikających np. z regulaminu pracy lub układu zbiorowego pracy. Ponadto pracodawca nie może żądać od kandydata informacji o wynagrodzeniu w obecnej pracy.
CBOS przypomniał, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z września 2008 roku, pracodawca nie może zabronić pracownikowi ujawnienia swoich zarobków, a tak zwane klauzule poufności są w tym względzie niedopuszczalne.
Badanie zrealizowano od 5 do 15 marca 2026 roku na próbie liczącej 1012 osób (w tym: 64,4 proc. metodą CAPI, 20,2 proc. – CATI i 15,4 proc. – CAWI).
Edycja tekstu: Jacek Rujna
Obecnie – podobnie jak w 2018 r. – ponad trzy piąte badanych (62 proc.) deklaruje wiedzę o zarobkach co najmniej części swoich współpracowników. W porównaniu z 2018 r. to spadek o 1 punkt procentowy.
Z analiz CBOS wynika, że głównym czynnikiem różnicującym deklaracje respondentów w tym względzie jest wielkość zakładu pracy. Badani pracujący w firmach i instytucjach, w których jest mniej niż 10 pracujących, znacznie częściej niż pracujący w większych podmiotach deklarują, że wiedzą, ile zarabiają inne osoby w ich zakładzie pracy.
92 proc. ogółu badanych jest zdania, że każdy pracodawca powinien posiadać jasne zasady ustalania wynagrodzeń, awansów i podwyżek oraz że kandydaci do pracy przed rozmową kwalifikacyjną powinni móc poznać przedział wynagrodzeń na stanowisku, o które się ubiegają.
Blisko dwie trzecie respondentów (64 proc.) uważa, że pracownicy powinni mieć prawo zażądać od pracodawcy pisemnej informacji o średnich zarobkach pracowników wykonujących tę samą lub podobną pracę w podziale na płeć. Z kolei dwie trzecie ankietowanych (66 proc.) jest zdania, że pracodawca nie powinien mieć prawa zakazać pracownikom dzielenia się informacjami o zarobkach.
24 grudnia 2025 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu pracy częściowo wdrażająca unijną dyrektywę o jawności wynagrodzeń. Nakłada ona na pracodawców obowiązek podawania widełek płacowych w ogłoszeniach o pracę.
Pracodawca powinien wskazać w ogłoszeniu proponowane wynagrodzenie lub jego przedział, a dodatkowo jest on zobowiązany do poinformowania kandydata o zasadach wynagradzania, wynikających np. z regulaminu pracy lub układu zbiorowego pracy. Ponadto pracodawca nie może żądać od kandydata informacji o wynagrodzeniu w obecnej pracy.
CBOS przypomniał, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z września 2008 roku, pracodawca nie może zabronić pracownikowi ujawnienia swoich zarobków, a tak zwane klauzule poufności są w tym względzie niedopuszczalne.
Badanie zrealizowano od 5 do 15 marca 2026 roku na próbie liczącej 1012 osób (w tym: 64,4 proc. metodą CAPI, 20,2 proc. – CATI i 15,4 proc. – CAWI).
Edycja tekstu: Jacek Rujna
