Wojciech Osman, były pracownik Fabryki Mechanizmów Samochodowych Polmo, dobrze mówie? - pyta redaktor. - Tak, pracowałem tam. W tej branży, w tej części Polski, to był największy zakład. Mieliśmy prym w produkcji wałów napędowych, przekładni kierowniczych. Różne były okresy, w których liczba zatrudnionych zmniejszała się, wiadomo z racji pewnych przeobrażeń politycznych i gospodarczych w Polsce. Ja pamiętam fabrykę, która zatrudnia ponad 2000 ludzi. Pamiętam też okres, w którym pracowało zaledwie 100 osób. Na samym początku fabryka to była spółką skarbu państwa. Z racji różnych, rozmaitych przeobrażeń, przejęła to prywatna firma. Ciężko nazwać to firmą prywatną, z przebiegu czasu i sytuacji jaka tam wtedy miała miejsce to raczej nazwać należałoby to kliką, a nie poważnym inwestorem. Mówi Osman.

- Był tam jakiś przetarg? Jak to się odbyło? - dopytuje reporter.

- Ciężko powiedzieć czy tam były jakiekolwiek przetargi jeśli chodzi o przejęcie tego majątku. W każdym razie to się stało dosłownie z dnia na dzień. Pracownicy zostali zaskoczeni. Przyszła firma, która pod płaszczykiem znakomitych planów, dalszego rozwoju fabryki itd. A skończyło się jak każdy wie. .

- Prywatny inwestor, potem u was zaczynają się protesty, bo co? Pensji nie było? - kontynuuje reporter.

Sztandarowym naszym postulatem pracowniczym było to, że nie było wynagrodzeń, nie były wynagrodzenia płacone na czas nawet o 3-4 miesiące poślizgi. Do dzisiaj te długi wiszą jeszcze. Gros pracowników w sposób naturalny odeszli. Dużo pracowników funkcjonuje dziś na rynku pracy, z tego co wiem i do dzisiaj nie mają tych długów odzyskanych - dodaje Osman.

Co tam teraz rośnie?

- Trawa jest tam od dłuższego czasu, już przeobraziła się w poważne krzaki, a nawet drzewa w niektórych miejscach fabryki, tam nie ma nic. Pozostał tylko jeden budynek, ten od strony Wojska Polskiego i tyle z tej fabryki zostało - mówi Osman.