- Jeszcze raz się dobrze zastanówcie, czyli mi to się należało. Bo tak, jak powiedziałem, należało się to tym ludziom, którzy w tamtym czasie po prostu przywrócili nam wolność. Byłem tylko jednym malutkim elementem tego wszystkiego - mówi Radziewicz.

Jak podkreśla Radziewicz, ziarno wolności zasiali w nim studenci protestujący w 1968 roku. - Z tymi chłopakami docierano nas na poligonach. Nie wiem czy rozumiecie słowo "docieranie". To moskiewskie znęcanie się nad poborowymi, ale ziarno zostało zasiane i ja to ziarno przechowuje do dziś.

- Szczególnie młodzi ludzie muszą patrzeć władzy na ręce - apeluje Radziewicz. - Trzeba cały czas mieć na oku, patrzeć co robią w waszym imieniu. Przygotujcie się do tego, że jeszcze niejedna gehenna nas czeka.

Radziewicz do "Solidarności" zapisał się w 1980 roku. Podczas stanu wojennego został internowany przez komunistyczne władze.

Edward Radziewicz urodził się 22 stycznia 1948 roku w Ligocie Wielkiej. Od 1972 roku pracował w szczecińskim porcie. W czasie sierpniowych strajków organizował zbiórkę funduszy na Międzyzakładowy Komitet Strajkowy w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. W 1980 roku zapisał się także do "Solidarności". Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w 1989 roku w podzespole ds. związków zawodowych. W 2006 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Edycja tekstu: Michał Król, Piotr Kołodziejski