Radio Szczecin
![Fot. Robert Stachnik [Radio Szczecin/Archiwum]](../serwis_informacyjny/pliki/2025/2025-08-22_175586764510.jpg)
Fot. Robert Stachnik [Radio Szczecin/Archiwum]
Dowódca batalionu szkolnego lotnictwa w Świeciu zamordowany przez NKWD w Katyniu 9 kwietnia 1940 r. śp. ppłk Władysław Oleksik został we wtorek uhonorowany Dębem Pamięci. W sadzeniu drzewka na terenie Centrum Szkolenia Sił Powietrznych (CSSP) w Koszalinie uczestniczył wnuk pilota i oficera Wojska Polskiego.
Głównym organizatorem uroczystości posadzenia Dębu Pamięci, przy którym posadowiona została granitowa tablica pamiątkowa, był szczeciński oddział Instytutu Pamięci Narodowej oraz CSSP w Koszalinie.
Miejsce wybrano nieprzypadkowo. To w Koszalinie (woj. zachodniopomorskie) osiedliła się po wojnie córka weterana Zofia Rudecka. Nie doczekała uczczenia pamięci swojego ojca. Zmarła 30 października br. Jej pogrzeb odbył się 6 listopada. We wtorkowej uroczystości wziął udział jej syn, wnuk ppłk. Oleksika - Jacek Rudecki. Byli też przedstawiciele służb mundurowych, władz lokalnych i regionalnych oraz stowarzyszeń kombatanckich.
- Dziadek w ostatnich chwilach, gdy był już w wagonie, gdy zaczynała się wywózka, dostał od kolegów cywilne ubrania. Proponowali ucieczkę i wyjazd do Rumunii. Potem mieli uciekać dalej. Dziadek odmówił, powiedział, że do końca zostanie ze swoimi żołnierzami – mówił wzruszony Rudecki, dziękując za uroczystość, która „upamiętni mojego dziadka na zawsze”.
Dyrektor szczecińskiego oddziału IPN Krzysztof Męciński podkreślił, że dąb, którego sadzonkę przekazało Nadleśnictwo Karnieszewice, „ma się stać żywym pomnikiem ku czci bohatera walk o niepodległość naszej ojczyzny”.
- Dąb od wieków jest w naszej kulturze symbolem siły, niezłomności, długowieczności i trwania. To drzewo zapuszcza głębokie korzenie, tak jak głęboko w sercu naszego bohatera zakorzeniona była miłość do ojczyzny. (…) Sadząc to drzewo, chcemy oddać hołd człowiekowi, który w chwilach próby nie zawahał się zaryzykować wszystkiego – powiedział Męciński.
Podkreślił, że ppłk Oleksik został zamordowany dwukrotnie – pierwszy raz fizycznie w lesie katyńskim, drugi raz, gdy padł ofiarą tzw. kłamstwa katyńskiego.
Sadzony dąb, na co zwrócił uwagę Męciński, ma przypominać żyjącym, że „wolność nie jest dana raz na zawsze”.
Pełniący obowiązki komendanta CSSP w Koszalinie ppłk Rafał Rudnik przypomniał, że ppłk Oleksik zapisał się w historii polskiego oręża jako ostatni przed wybuchem II wojny światowej dowódca szkolnego batalionu lotnictwa w Świeciu. Uczestniczył w kształtowaniu kadr wojskowych.
Ppłk Rudnik wskazał, że CSSP jest również jednostką szkolnictwa wojskowego, a sadzony dąb jest „symbolicznym pomostem między żołnierzami Centrum a pokoleniem żołnierzy II Rzeczpospolitej”, wyrazem szacunku dla polskiego munduru.
- Oddając hołd ppłk. Oleksikowi, oddajemy go wszystkim ofiarom zbrodni z 1940 r. – powiedział ppłk Rudnik.
Władysław Oleksik urodził się 26 maja 1895 r. w Przemyślu. Był absolwentem przemyskiego gimnazjum oraz członkiem drużyn strzeleckich. Służył w I Brygadzie Legionów Polskich. Brał czynny udział w I wojnie światowej oraz wojnie polsko-bolszewickiej w składzie 2. Pułku Piechoty Legionów. W 1926 r. ukończył kurs pilotażu, dwa lata później Oficerską Szkołę Lotniczą, w kolejnych latach — III Kurs Dowódców Eskadr Lotnictwa w Dęblinie oraz IV Kurs Oficerów Technicznych Lotnictwa. Służył kolejno w pułkach lotniczych w Poznaniu, Toruniu i Krakowie.
W 1937 r. został przeniesiony na stanowisko dowódcy szkolnego batalionu lotnictwa w Świeciu. 19 marca 1939 r. został mianowany majorem. Był jeńcem obozu NKWD w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu 9 kwietnia 1940 r. Pozostawił żonę oraz troje dzieci: córki Danutę i Zofię oraz syna Jerzego. 5 października 2007 r. decyzją ministra obrony narodowej został pośmiertnie mianowany na stopień podpułkownika Wojska Polskiego.
W ramach ogólnopolskiego programu edukacyjnego „Katyń... ocalić od zapomnienia” Stowarzyszenia Parafiada, którego idea miała swój początek w Szkole Podstawowej nr 1 w Radzyminie w 2007 r., od 13 kwietnia 2008 r. posadzonych zostało ponad 5,7 tys. Dębów Pamięci, w tym ponad 20 przez szczeciński IPN. Docelowo Dębem Pamięci mają zostać uhonorowane wszystkie ofiary zbrodni katyńskiej.
W 1940 r. Sowieci, strzałem w tył głowy, zamordowali niemal 22 tys. osób - jeńców wojennych osadzonych w obozach specjalnych i więzieniach NKWD. Wśród ofiar byli m.in. oficerowie Wojska Polskiego, funkcjonariusze Policji Państwowej, Straży Więziennej i Straży Granicznej, duchowni, parlamentarzyści, nauczyciele, inżynierowie, lekarze, farmaceuci, prawnicy, urzędnicy, leśnicy.
Miejsce wybrano nieprzypadkowo. To w Koszalinie (woj. zachodniopomorskie) osiedliła się po wojnie córka weterana Zofia Rudecka. Nie doczekała uczczenia pamięci swojego ojca. Zmarła 30 października br. Jej pogrzeb odbył się 6 listopada. We wtorkowej uroczystości wziął udział jej syn, wnuk ppłk. Oleksika - Jacek Rudecki. Byli też przedstawiciele służb mundurowych, władz lokalnych i regionalnych oraz stowarzyszeń kombatanckich.
- Dziadek w ostatnich chwilach, gdy był już w wagonie, gdy zaczynała się wywózka, dostał od kolegów cywilne ubrania. Proponowali ucieczkę i wyjazd do Rumunii. Potem mieli uciekać dalej. Dziadek odmówił, powiedział, że do końca zostanie ze swoimi żołnierzami – mówił wzruszony Rudecki, dziękując za uroczystość, która „upamiętni mojego dziadka na zawsze”.
Dyrektor szczecińskiego oddziału IPN Krzysztof Męciński podkreślił, że dąb, którego sadzonkę przekazało Nadleśnictwo Karnieszewice, „ma się stać żywym pomnikiem ku czci bohatera walk o niepodległość naszej ojczyzny”.
- Dąb od wieków jest w naszej kulturze symbolem siły, niezłomności, długowieczności i trwania. To drzewo zapuszcza głębokie korzenie, tak jak głęboko w sercu naszego bohatera zakorzeniona była miłość do ojczyzny. (…) Sadząc to drzewo, chcemy oddać hołd człowiekowi, który w chwilach próby nie zawahał się zaryzykować wszystkiego – powiedział Męciński.
Podkreślił, że ppłk Oleksik został zamordowany dwukrotnie – pierwszy raz fizycznie w lesie katyńskim, drugi raz, gdy padł ofiarą tzw. kłamstwa katyńskiego.
Sadzony dąb, na co zwrócił uwagę Męciński, ma przypominać żyjącym, że „wolność nie jest dana raz na zawsze”.
Pełniący obowiązki komendanta CSSP w Koszalinie ppłk Rafał Rudnik przypomniał, że ppłk Oleksik zapisał się w historii polskiego oręża jako ostatni przed wybuchem II wojny światowej dowódca szkolnego batalionu lotnictwa w Świeciu. Uczestniczył w kształtowaniu kadr wojskowych.
Ppłk Rudnik wskazał, że CSSP jest również jednostką szkolnictwa wojskowego, a sadzony dąb jest „symbolicznym pomostem między żołnierzami Centrum a pokoleniem żołnierzy II Rzeczpospolitej”, wyrazem szacunku dla polskiego munduru.
- Oddając hołd ppłk. Oleksikowi, oddajemy go wszystkim ofiarom zbrodni z 1940 r. – powiedział ppłk Rudnik.
Władysław Oleksik urodził się 26 maja 1895 r. w Przemyślu. Był absolwentem przemyskiego gimnazjum oraz członkiem drużyn strzeleckich. Służył w I Brygadzie Legionów Polskich. Brał czynny udział w I wojnie światowej oraz wojnie polsko-bolszewickiej w składzie 2. Pułku Piechoty Legionów. W 1926 r. ukończył kurs pilotażu, dwa lata później Oficerską Szkołę Lotniczą, w kolejnych latach — III Kurs Dowódców Eskadr Lotnictwa w Dęblinie oraz IV Kurs Oficerów Technicznych Lotnictwa. Służył kolejno w pułkach lotniczych w Poznaniu, Toruniu i Krakowie.
W 1937 r. został przeniesiony na stanowisko dowódcy szkolnego batalionu lotnictwa w Świeciu. 19 marca 1939 r. został mianowany majorem. Był jeńcem obozu NKWD w Kozielsku. Został zamordowany w Katyniu 9 kwietnia 1940 r. Pozostawił żonę oraz troje dzieci: córki Danutę i Zofię oraz syna Jerzego. 5 października 2007 r. decyzją ministra obrony narodowej został pośmiertnie mianowany na stopień podpułkownika Wojska Polskiego.
W ramach ogólnopolskiego programu edukacyjnego „Katyń... ocalić od zapomnienia” Stowarzyszenia Parafiada, którego idea miała swój początek w Szkole Podstawowej nr 1 w Radzyminie w 2007 r., od 13 kwietnia 2008 r. posadzonych zostało ponad 5,7 tys. Dębów Pamięci, w tym ponad 20 przez szczeciński IPN. Docelowo Dębem Pamięci mają zostać uhonorowane wszystkie ofiary zbrodni katyńskiej.
W 1940 r. Sowieci, strzałem w tył głowy, zamordowali niemal 22 tys. osób - jeńców wojennych osadzonych w obozach specjalnych i więzieniach NKWD. Wśród ofiar byli m.in. oficerowie Wojska Polskiego, funkcjonariusze Policji Państwowej, Straży Więziennej i Straży Granicznej, duchowni, parlamentarzyści, nauczyciele, inżynierowie, lekarze, farmaceuci, prawnicy, urzędnicy, leśnicy.
