Zimne cele, kiepskie jedzenie, rzadkie kąpiele, rewizje, pobicia – tak wyglądała rzeczywistość opozycjonistów, zatrzymanych na początku stanu wojennego i przetrzymywanych w więzieniu w Wierzchowie Pomorskim k. Złocieńca. Skarżącemu się na warunki mecenasowi Jerzemu Zimowskiemu, doradcy szczecińskiej Solidarności komendant powiedział: „Internowanie to jest tylko dla zagranicy, by zmniejszyć krzyk z powodu trzymania niewinnych ludzi w więzieniu. Faktycznie jesteście tymczasowo aresztowani i tak będziecie traktowani". W noc wprowadzenia stanu wojennego zatrzymano ponad 3 tys. osób, a przez pierwszy tydzień - ponad 5 tysięcy. W czasie trwania stanu wojennego: od 13 grudnia do 22 lipca 1983 roku – internowano lub zatrzymano oraz skazano około 10 tysięcy osób. Przede wszystkim byli to działacze opozycji demokratycznej i struktur Solidarności. Ale także rolnicy i milicjanci zakładający związki zawodowego. Zatrzymano nawet działaczy partyjnych najwyższego szczebla oraz tzw. struktur poziomych. W niepewności o los swój i swoich rodzin oraz przyjaciół i znajomych aresztowani spędzili Wigilię i Boże Narodzenie. Już wprowadzenie stanu wojennego i internowanie było dla nich szokiem, a do tego dochodził niepokój o najbliższych. Boże Narodzenie to czas radości i wspólnego świętowania, które w tym czasie nie było dane wielu Polakom. Rodziny bały się o zatrzymanych i ukrywających się, oni zaś martwili się, jak radzą sobie ich najbliżsi.