ZŁOTY FRYDERYK 2024 za całokształt dokonań artystycznych dla Martyny Jakubowicz – jednej „... z najbardziej charakterystycznych wokalistek, która konsekwentnie przeciera szlaki pokoleniom kobiet w muzyce rozrywkowej”.

Zafascynowana ruchem hippisowskim, w pierwszej połowie lat 70. szczególnie aktywnym w Polsce w jej rodzinnym Krakowie, zadebiutowała przy własnym akompaniamencie akustycznej gitary jako odtwórczyni piosenek z repertuaru Joan Baez. W 1978 roku wystąpiła podczas I Jesieni z Bluesem w Białymstoku. Wkrótce śpiewała gościnnie z grupami Krzak i Oddział Zamknięty, zaś na festiwalu Rawa Blues w 1982 – z Jackiem Skubikowskim i Ryszardem Skibińskim.

Pierwsza autorska płyta „Maquillage”, poprzedzona kultowym przebojem W domach z betonu nie ma wolnej miłości nagrana została w 1983 w krakowskim Teatrze STU. W tym samym roku wzięła udział w realizacji krążka „I Ching” Zbigniewa Hołdysa. W kolejnych latach ukazały się jej albumy nagrywane z czołówką polskich muzyków bluesowych, folkowych, rockowych i jazzowych, wśród których znaleźli się m.in. Wojciech Karolak, Jerzy Piotrowski, Marcin Pospieszalski czy Wojciech Waglewski. Lista artystów jest nieskończenie długa.

Córka Tadeusza Żychiewicza – pisarza i dziennikarza „Tygodnika Powszechnego” poszła też w ślady słynnego ojca. W swojej książce pt. „Trudna sztuka latania” [...] kreśli dramatyczne, choć pełne czułości portrety rodziców [...]. To poruszający, głęboki i boleśnie szczery obraz losów polskiej inteligencji, jej uwikłania w historię.

Po wielu latach przyjechała do Szczecina z wybranymi utworami z jej 15. płyt, w tym z najnowszej „Akustycznie”. Koncert poprzedziło spotkanie z artystką, podczas którego jej fani poznali kulisy tworzenia książki wydanej niedawno nakładem Oficyny ZNAK.

Polecam gorąco spotkanie z Martyną Jakubowicz działającą na scenie ponad 40 lat.