Radio Szczecin
Fot. pl.wikipedia.org/wiki/A. Kamiński
Fot. pl.wikipedia.org/wiki/A. Kamiński
100 lat temu - 3 listopada 1920 roku - urodził się Maciej Aleksy Dawidowski, pseudonim "Alek", instruktor harcerski, podharcmistrz, członek Szarych Szeregów, jeden z bohaterów książki Aleksandra Kamińskiego "Kamienie na szaniec".
Zmarł 30 marca 1943 roku z powodu ran odniesionych cztery dni wcześniej podczas akcji odbicia Jana Bytnara "Rudego" z rąk Niemców, słynnej akcji pod Arsenałem.
Jako 13-latek dołączył do "Pamarańczarni", czyli 23. Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Bolesława Chrobrego. Był bardzo wysportowany - osiągał dobre wyniki w zawodach lekkoatletycznych, ponadto świetnie pływał i grał w koszykówkę. W maju 1939 roku zdał maturę w liceum im. Stefana Batorego, do którego chodził razem ze swoim przyjacielem Janem Bytnarem "Rudym".
Krótko po wybuchu II Wojny Światowej Niemcy aresztowali, a po kilku miesiącach rozstrzelali ojca "Alka". Aleksy Dawidowski wraz z grupą przyjaciół z "Pomarańczarni" działał najpierw w Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej, następnie pełnił funkcję łącznika w komórce więziennej Związku Walki Zbrojnej. W marcu 1941 roku razem z kolegami wstąpił do Szarych Szeregów. Był jednym z najaktywniejszych członków Organizacji Małego Sabotażu "Wawer". To on, 11 lutego 1942 roku zdjął niemiecką tablicę z pomnika Mikołaja Kopernika w Warszawie. Z czasem Aleksy Dawidowski przeszedł do Grup Szturmowych, które wykonywały akcje bojowe.
W czasie akcji pod Arsenałem dowodził sekcją "Granaty" w grupie "Atak". Podczas odwrotu został poważnie ranny w brzuch. Jego stan pogarszał się z dnia na dzień, zmarł w Szpitalu Dzieciątka Jezus przy Nowogrodzkiej. Tego samego dnia w Szpitalu Wolskim przy Płockiej zmarł Jan Bytnar "Rudy".
Aleksy Dawidowski został pochowany pod przybranym nazwiskiem na Cmentarzu Powązkowskim. Po wojnie jego ciało ekshumowano i przeniesiono do grobu Jana Bytnara w kwaterze Harcerskiego Batalionu Armii Krajowej "Zośka".
Akcja pod Arsenałem stała się dla kilku pokoleń Polaków symbolem harcerskiej solidarności, przyjacielskiej więzi i odwagi. Jej pomysłodawcą był Tadeusz Zawadzki "Zośka", przyjaciel zarówno Jana Bytnara, jak i Aleksego Dawidowskiego. To on przygotował plan i zorganizował uzbrojenie uczestników.
Jan Bytnar i Aleksy Dawidowski byli wychowankami "Pomarańczarni", czyli 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej działającej przy warszawskim gimnazjum i liceum im. Stefana Batorego. Wywodzili się z niej najsłynniejsi bohaterowie Szarych Szeregów. Wychowywani w duchu patriotyzmu, gdy wybuchła wojna, zostali najpierw uczestnikami Małego Sabotażu, potem przeszli do Grup Szturmowych, stając się żołnierzami podziemnej armii.
Jan Bytnar "Rudy" i Aleksy Dawidowski "Alek" do dziś pozostają symbolem prawdziwych harcerzy i prawdziwych przyjaciół. Trzeci z kolegów, Tadeusz Zawadzki "Zośka", zginął 20 sierpnia 1943 roku podczas ataku na niemiecką strażnicę w Sieczychach koło Wyszkowa. Miał 22 lata. Wkrótce po śmierci Zawadzkiego, 1 września 1943 roku, dla uczczenia jego pamięci, powołano harcerski batalion "Zośka".
Jako 13-latek dołączył do "Pamarańczarni", czyli 23. Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Bolesława Chrobrego. Był bardzo wysportowany - osiągał dobre wyniki w zawodach lekkoatletycznych, ponadto świetnie pływał i grał w koszykówkę. W maju 1939 roku zdał maturę w liceum im. Stefana Batorego, do którego chodził razem ze swoim przyjacielem Janem Bytnarem "Rudym".
Krótko po wybuchu II Wojny Światowej Niemcy aresztowali, a po kilku miesiącach rozstrzelali ojca "Alka". Aleksy Dawidowski wraz z grupą przyjaciół z "Pomarańczarni" działał najpierw w Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej, następnie pełnił funkcję łącznika w komórce więziennej Związku Walki Zbrojnej. W marcu 1941 roku razem z kolegami wstąpił do Szarych Szeregów. Był jednym z najaktywniejszych członków Organizacji Małego Sabotażu "Wawer". To on, 11 lutego 1942 roku zdjął niemiecką tablicę z pomnika Mikołaja Kopernika w Warszawie. Z czasem Aleksy Dawidowski przeszedł do Grup Szturmowych, które wykonywały akcje bojowe.
W czasie akcji pod Arsenałem dowodził sekcją "Granaty" w grupie "Atak". Podczas odwrotu został poważnie ranny w brzuch. Jego stan pogarszał się z dnia na dzień, zmarł w Szpitalu Dzieciątka Jezus przy Nowogrodzkiej. Tego samego dnia w Szpitalu Wolskim przy Płockiej zmarł Jan Bytnar "Rudy".
Aleksy Dawidowski został pochowany pod przybranym nazwiskiem na Cmentarzu Powązkowskim. Po wojnie jego ciało ekshumowano i przeniesiono do grobu Jana Bytnara w kwaterze Harcerskiego Batalionu Armii Krajowej "Zośka".
Akcja pod Arsenałem stała się dla kilku pokoleń Polaków symbolem harcerskiej solidarności, przyjacielskiej więzi i odwagi. Jej pomysłodawcą był Tadeusz Zawadzki "Zośka", przyjaciel zarówno Jana Bytnara, jak i Aleksego Dawidowskiego. To on przygotował plan i zorganizował uzbrojenie uczestników.
Jan Bytnar i Aleksy Dawidowski byli wychowankami "Pomarańczarni", czyli 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej działającej przy warszawskim gimnazjum i liceum im. Stefana Batorego. Wywodzili się z niej najsłynniejsi bohaterowie Szarych Szeregów. Wychowywani w duchu patriotyzmu, gdy wybuchła wojna, zostali najpierw uczestnikami Małego Sabotażu, potem przeszli do Grup Szturmowych, stając się żołnierzami podziemnej armii.
Jan Bytnar "Rudy" i Aleksy Dawidowski "Alek" do dziś pozostają symbolem prawdziwych harcerzy i prawdziwych przyjaciół. Trzeci z kolegów, Tadeusz Zawadzki "Zośka", zginął 20 sierpnia 1943 roku podczas ataku na niemiecką strażnicę w Sieczychach koło Wyszkowa. Miał 22 lata. Wkrótce po śmierci Zawadzkiego, 1 września 1943 roku, dla uczczenia jego pamięci, powołano harcerski batalion "Zośka".
Akcja pod Arsenałem stała się dla kilku pokoleń Polaków symbolem harcerskiej solidarności, przyjacielskiej więzi i odwagi. Jej pomysłodawcą był Tadeusz Zawadzki "Zośka", przyjaciel zarówno Jana Bytnara, jak i Aleksego Dawidowskiego - wspominał po latach Stanisław Jastrzębski "Kopeć", który również uczestniczył w akcji pod Arsenałem.
