Historia którą napisało życie.
Było sobie dwóch żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Rządu Emigracyjnego. Pierwszy był lekarzem, zmobilizowany w 1939 roku uczestniczył w Kampanii Wrześniowej, internowany w Rumunii przedostał się do Francji ponownie zmobilizowany trafił pod Dunkierkę, szczęśliwym trafem został ewakuowany do Anglii. Po drugiej stronie kanału organizował szpitale polowe dla rannych żołnierzy, których ratował. Następnie został przeniesiony do Edynburga, gdzie stworzony Polski Szpital Wojskowy na prawach uczelni tworzono i szkolono Polską Armię. Lekarz ów będąc cały czas wojskowym leczył żołnierzy, jednocześnie założył periodyk Lekarz Wojskowy, który istnieje do dziś. Po zakończeniu wojny postanowił wrócić do Kraju. Zatrzymał się w Szczecinie i tu został na resztę swojego życia. Był jednym z wiodących przedstawicieli swojej specjalizacji i ogólnie znanym lekarzem i obywatelem.
Drugi żołnierz był niedżwiedziem przygarniętym przez żołnierzy Armii Gen. Wł Andersa. Najpierw maskotka a póżniej żołnierz ze stopniem wojskowym, wyróżniony w Bitwie o Monte Cassino. Po wojnie również zdemobilizowany zamieszkał w Edenburskim ZOO otoczony opieką Polonii.
W roku ubiegłym Radni Miasta Szczecin mieli uhonorować obydwóch nadając nazwy skwerowi i niedużemu parkowi. Misia zatwierdzili, lekarza nie. Obaj zasłużeni, obaj wojskowi Armii Andersa.
Taka sobie historia wzięta z życia.