Łucja Plaugo, członek prezydium Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Szczecińskiej z sierpnia 1980 roku, wspomina początki "Solidarności".

- Bycie z ludźmi, to była dla mnie "Solidarność". Byłam wśród tych, którzy chcieli coś zrobić, to było bardzo spontaniczne. To tak naprawdę jak było to ważne, to dotarło do mnie długo po samych nawet strajkach - mówi Plaugo.

Tamten czas wspomina również ksiądz Waldemar Szczurowski.

- Patrząc na takiego zwykłego szarego człowieka, który przychodził pod bramy stoczni, patrząc na tych robotników, którzy strajkowali, czy to port czy to stocznia, to czuło się, że jesteśmy Polakami - mówi Szczurowski.

Szczecin był za tworzeniem ogólnopolskiego związku zawodowego, co wtedy nie było takie oczywiste - mówi historyk Michał Siedziako ze szczecińskiego Instytutu Pamięci Narodowej.

- Zazwyczaj podkreśla się, że decyzje w tej sprawie przeforsowali Jan Olszewski i Karol Modzelewski. Ale jeśli sięgniemy do dokumentów to zauważymy, że jako pierwszy gość spoza Gdańska zabiera tam głos Stanisław Wądołowski ze Szczecina. I on mówi: jednością zwyciężymy i opowiada się za tym, że trzeba rejestrować solidarnie jeden wspólny związek zawodowy - mówi Siedziako.

W konferencji biorą udział historycy z całej Polski. Patronat honorowy objął wiceprezes Rady Ministrów, profesor Piotr Gliński.