Edukację muzyczną rozpoczął jako ośmiolatek od gry na wiolonczeli, by w szkole średniej sięgnąć po trąbkę i to właśnie w klasie tego instrumentu odebrać dyplom szczecińskiej Akademii Sztuki. Dziś gra na gitarze, śpiewa i komponuje.

Droga muzyczna Konrada Słoki prowadziła przez skrajne stylistyki. Zaczynał w lokalnych grupach alternatywnych i punk-rockowych, takich jak Road Trip's Over, Woodland czy White Crosses, by później zwrócić się w stronę surowszych, folkowych brzmień. Szersza publiczność mogła go poznać podczas występów w programie „The Voice of Poland”, gdzie doceniono przede wszystkim jego umiejętności jako songwritera. Efektem poszukiwań własnego języka był wydany przed laty debiutancki, autorski album „Stare śmieci”, na którym połączył akustyczną lirykę z rockową energią.

Artysta wziął ostatnio udział, wraz z gronem 30 szczecińskich muzyków, w nagraniu płyty „Piosenki na sprzedaż”. Swoją aktywność koncentruje teraz na nowym polu, współtworząc I Kulmova Festival, który odbędzie się w dniach 8–11 października 2026 roku. Przedsięwzięcie zorganizowane w zabytkowych wnętrzach Willi Lentza w Szczecinie ma na celu przypomnienie oraz nowe odczytanie twórczości wybitnej poetki Joanny Kulmowej. Konrad mocno zaangażował się w festiwal – między innymi w premierowy spektakl muzyczny dla dzieci od lat 5 pt. „Futrzany latawiec” (zaplanowany na 11 października), w którym wykreuje m.in. rolę Skowronka.

Konrad Słoka w wywiadzie mówi m.in. o kulisach pracy nad festiwalem, wyzwaniach związanych z pisaniem muzyki do wymagających wierszy Joanny Kulmowej oraz o swoich najnowszych, autorskich kompozycjach.

Przywiozła do Szczecina atomową energię, zaraźliwy uśmiech i dystans do siebie, którym mogłaby obdzielić kilka pokoleń.

Urszula Dudziak – ikona światowego jazzu – przyjechała w ubiegłym tygodniu do stolicy Pomorza Zachodniego z rakietą w ręku, by wziąć udział w Tenisowym Turnieju Artystów. To oficjalna impreza towarzysząca głównemu, zawodowemu challengerowi ATP o nazwie Invest in Szczecin Open. Choć o swoich sportowych zmaganiach na korcie wokalistka opowiada z ogromnym humorem i przymrużeniem oka, to w wielowątkowym, głębokim wywiadzie dotyka tematów znacznie większego kalibru.

To nie jest zwykłe spotkanie – to fascynująca podróż przez niezwykłe życie artystki, która od lat udowadnia, że wiek to tylko cyfra, a najlepsze wciąż przed nami. Z rozczulającą szczerością wraca pamięcią do dzieciństwa i rodziców, wspominając pierwsze muzyczne kroki: od nauki gry na akordeonie i fortepianie, przez szkołę w Zielonej Górze, aż po bezgraniczną miłość do jazzu. Artystka barwnie wspomina też wielki przełom – legendarną znajomość z Willisem Conoverem, odważny wyjazd do USA z Michałem Urbaniakiem, z którym podbiła Amerykę m.in. swoim rewolucyjnym śpiewem scatem i elektronicznymi nowinkami (w tym ukochanymi keyboardami).

Dziś Urszula Dudziak to kobieta spełniona. W wywiadzie z dumą mówi o swoich córkach, zdradza receptę na szczęście u boku obecnego męża oraz opowiada o swoim azylu – domu na ukochanym Podlasiu. Nie unika jednak tematów trudnych i ważnych. Głośno mówi o braku równowagi we współczesnym świecie, kryzysie męskości i o pilnej potrzebie kobiecej solidarności. To potężne, mądre przesłanie. W tej wyjątkowej rozmowie przywołuje także wiele ikonicznych postaci, w tym m.in. Agnieszkę Osiecką. Mówi ponadto o swoim nowym albumie „UlaNova” (producentem jest Jan Smoczyński) i – naturalnie – śpiewa.

Jacek Janaszkiewicz, na scenie muzycznej znany jako Jazzek lub Mr. Jazzek, połączył dwa z pozoru skrajne światy: tętniący życiem klubowy parkiet oraz dostojne mury uczelni wyższej. Artysta zdał niedawno egzamin magisterski na kierunku Sztuka Mediów w Akademii Sztuki w Szczecinie. To naturalna kontynuacja jego drogi akademickiej, na której wcześniej uzyskał tytuł licencjata. Jego dwuczęściowa praca licencjacka, obejmująca projekt teoretyczny „48 godzin” oraz instalację artystyczną „There Is a Light That Never Goes Out”, zdobyła ogromne uznanie. Została wyróżniona prestiżową Nagrodą Krupa Art Foundation na ogólnopolskim konkursie Najlepszych Dyplomów Artystycznych.

Druga natomiast, magisterska pt. „Blind Wind” była instalacją składającą się z dwóch monumentalnych kul przypominających gałki oczne, które zamiast patrzeć emitowały niskotonowy dźwięk odczuwalny fizycznie przez odbiorcę. Praca odwracała relację pomiędzy widzeniem a słyszeniem – wzrok został zastąpiony drganiem, a obserwacja oddziaływaniem. Elementem instalacji były dwa przemysłowe wentylatory pełniące rolę pośredników pomiędzy dźwiękiem, światłem i percepcją. Dźwięk generowany przez ruch łopat był przetwarzany w czasie rzeczywistym i stał się sygnałem sterującym światłem, tworząc zamknięty system wzajemnych zależności pomiędzy ruchem, dźwiękiem i obrazem. Praca praktyczna stanowiła rozwinięcie zagadnień poruszanych w części teoretycznej pt. „Uwagi o roli sound artu w sztukach wizualnych”. Autor potraktował dźwięk jako narzędzie organizowania przestrzeni i budowania wielozmysłowego doświadczenia, w którym odbiorca stał się aktywnym uczestnikiem wydarzenia. Promotorami pracy praktycznej i teoretycznej byli: prof. dr hab. Kamil Kuskowski, dr hab. Piotr Skiba, prof. AS i dr Mikołaj Iwański, a recenzentem prof. dr hab. Prot Jarnuszkiewicz.

Zanim wszedł na uczelnię, zbudował potężny fundament jako didżej i producent muzyczny. To prawdziwy weteran i legenda polskiej sceny klubowej, obecny na niej od 1991 roku. Starsza publiczność pamięta go doskonale jako rezydenta kultowego szczecińskiego klubu „Quo Vadis” w latach 90. Jego wybitne umiejętności doprowadziły go do finałów legendarnych Mistrzostw Polski DJ-ów DMC, a marka Red Bull wybrała go jako promotora prestiżowej Red Bull Music Academy. Regularnie hipnotyzuje tłumy na największych festiwalach w kraju, w tym chociażby na słynnym Sunrise Festival w Kołobrzegu.

Mr. Jazzek zapisał się w historii polskiej muzyki jako niekwestionowany prekursor gatunków Electro Swing oraz Swing House. Genialnie łączy stare, retro sample i klasyczny jazz z nowoczesnym, mocnym klubowym bitem. Jego kunszt producencki doceniono daleko poza granicami Polski. Jest oficjalnym artystą renomowanej niemieckiej wytwórni Electro Swing Thing z Berlina, która promuje światowe gwiazdy tego formatu co Parov Stelar.

Jacek Janaszkiewicz jest rzadkim przykładem artysty kompletnego. Od lat dyktuje warunki na tanecznych parkietach, a dziś – z tytułem magistra sztuki i nagrodami za immersyjne instalacje multimedialne – udowadnia, że sztuka wysoka i kultura klubowa mogą tworzyć genialną, spójną całość.

Jak muzycy zespołu podają w materiałach prasowych: To właśnie duet wokalny Barbary Wrońskiej i Radosława Łukasiewicza, wsparty charakterystycznym brzmieniem zespołu oraz błyskotliwymi tekstami, sprawił, że „DO MI NO” do dziś pozostaje jednym z najważniejszych albumów polskiej alternatywy XXI wieku.

Premiera singla „Ty w górę, ja w dół” otworzyła jubileuszowe obchody dwudziestolecia jednego z najważniejszych albumów polskiej muzyki alternatywnej. Reedycja krążka przygotowana z okazji 20-lecia wydania, pozwoli odkryć tę płytę nowemu pokoleniu słuchaczy, a tym, którzy pamiętają jej premierę, przypomni album, który na trwałe zmienił sposób myślenia o polskiej gitarowej muzyce.

Gorąco polecam reedycję tej płyty wydanej przez Agencję Muzyczną Polskiego Radia, jak i wywiad, którego udzielił Radek Łukasiewicz – leader formacji.