Witold Kieżun urodził się w Wilnie 6 lutego 1922 roku. W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracji. Walczył w Powstaniu Warszawskim pod pseudonimem "Wypad". We wrześniu 1944 roku został odznaczony przez generała Tadeusza Bora-Komorowskiego Orderem Virtuti Militari. Po Powstaniu uciekł z niemieckiego transportu wiozącego żołnierzy do obozów jenieckich. W marcu 1945 roku w Krakowie został aresztowany przez NKWD i zesłany do łagru radzieckiego w Krasnowodzku, na terenie dzisiejszego Turkmenistanu. Do kraju powrócił na mocy amnestii w 1946 roku.

Po wyjściu na wolność rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1975 roku uzyskał tytuł naukowy profesora. Specjalizował się w teorii zarządzania i organizacji pracy. Wykładał zarządzanie między innymi na Akademii Leona Kożmińskiego, na Temple University w Filadelfii i na Uniwersytecie w Montrealu. Z ramienia ONZ pracował też w Burundi, gdzie pomagał w tworzeniu nowoczesnej administracji.

Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, w tym Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari i Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.