Wczoraj na deskach Teatru Współczesnego w Szczecinie odbyła się premiera "Domu niespokojnej starości". Całość według pomysłu, na podstawie tekstu i w reżyserii nowego dyrektora artystycznego teatru, Michała Buszewicza.

Siódemka znajomych zamierza spędzić ostatnie lata życia mieszkając pod jednym dachem. Mieszkanie razem to spotkania ze wciąż żywymi pragnieniami, obawami, planami i nadziejami. Ale też okazja do pełnego wykorzystania ostatnich lat. Na co można być za starym? Kiedy jest już za późno na robienie rzeczy, na które ma się ochotę? Czy starość ma oznaczać wstyd przed pragnieniem życia?

Małgorzata Frymus.