Giermasz
Radio SzczecinRadio Szczecin » Giermasz » RECENZJE
Dwa pierwsze spojrzenia na Shining Resonance Refrain i wszystko stało się jasne: gra z miejsca trafiła do zakładki "tylko dla fanów japońskich RPG". Więc - oceniajac także w kontekście ceny, pełnej-premierowej-ceny - jeżeli nie jesteś miłośnikiem wiekich mangowych oczu, nie masz czego tu szukać. A i fani muszą mieć na względzie, że Shining Resonance Refrain to nie jest jakaś super produkcja w swoim gatunku. W porównaniu do chociażby ostatnich odsłon serii Tales of - a w ogóle nie mówiąc o takich produkcjach jak najnowsze Final Fantasy XV, NieR: Automata, Ni No Kuni II - opisywana gra, remaster tytułu z poprzedniej generacji jest, powiedzmy, poprawnym przedstawicielem jRPG. Oczywiście, o ile zainteresuje Was historia, można przymknąć oko na niedomagania budżetu. Tylko nastawcie się na BARDZO DUŻO CZYTANIA.

Grę do recenzji dostaliśmy od polskiego wydawcy firmy Cenega .
GIERMASZ-Recenzja Shining Resonance Refrain

No właśnie: skoro twórcy - tak mniemam - nie mieli kasy na wypasione filmiki anime, ba, nawet scenki na silniku gry nie są zbyt częste, to rozwój akcji śledzimy głównie czytając sążniste dialogi. Dyskusje na każdy temat, począwszy od upodobań kulinarnych - do omawiania kwestii ratowania świata włącznie są - zdaniem autorów - warte dziesiątek linijek tekstu. "Klasyka japońskiego game-devu" mogę rzec: ileż to razy widziałem taki obrazek, na statycznym tle statyczne postaci z gry i wyskakujące okienka z tekstem. Kolejne i kolejne, czasami kwestie są udźwiękowione, ale w większości nie. I czytamy, czytamy - a później czytamy i jeszcze, tak, tak, czytamy...

... i nie, nie krytykuję: jak wspomniałem, fanów gatunku takie rozwiązanie nie powinno zaskoczyć. A o ile nieźle znacie angielski i "wkręcicie się" w historię, to ratowanie królestwa Astoria może wydać się interesujące. Śledzimy historię, w której niejaki Yuma Ilvern (uwielbiam kreatywność Japończyków w nadawaniu nazw postaciom z ich gier) musi okiełznać moc pradawnego smoka, którego dusza stała się częścią głównego bohatera. Już niemalże na samym początku gry dowiadujemy się, że oczywiście musimy ocalić królestwo/świat i takie tam. I znowu nie krytykuję: ot, klasyka jRPG. Fabuła w mojej ocenie jest jednak o tyle istotna, bo była dla mnie główną motywacją do dalszego grania. I tu pojawia się tradycyjny problem recenzenta: doprawdy nie wiem, czy Wam się spodoba ta historia. A sam fakt, że pojawiają się tu wątpliwości, jest wymowny.

Bo, no co ja poradzę, mechanika starć - gdy głównie walką i tradycyjnym grindem gra stoi, jak każe gatunkowy schemat - no więc potyczki wydały mi się jedynie dużo skromniejszą wersją tego, co można na przykład zobaczyć w serii Tales of. Czyli zasadniczo dzieją się w czasie rzeczywistym, ale bardzo ważne jest wyposażenie naszego herosa i jego statystyki. Do tego naszą postać otacza okrąg, który symbolizuje, hmm, powiedzmy, wytrzymałość? No, mamy jakąś tam ilość punktów akcji, które wykorzystujemy w walce, wspomniany okrąg jest jednocześnie paskiem, po którym widzimy, na ile jeszcze podstawowych ciosów możemy sobie pozwolić. Bo, oczywiście, z biegiem czasu dostaniemy do dyspozycji specjalne ataki, super-muzyczne-bronie i takie tam. Muzyczne, bo niektóre postaci naszej drużyny (tak, oczywiście, że mamy drużynę, jak sobie wyobrażacie jRPG bez tego?) mają specjalny oręż, na którym można grać piosenki... No co, przecież to jRPG... - aha, zapomniałem, że do tego miejsca w tekście dotrwali tylko fani - więc chyba nie czujecie się zaskoczeni?

Dodajmy, że z czasem zarówno fabuła jak i starcia nabierają dynamiki, a początek trzeba, hmm, przetrwać.

Aha - to gra, która jest "klasyczna" także w kwestii czysto, powiedzmy, technicznej. Grafika jest schludna, ale tylko tyle. Lokacje zazwyczaj nie są przesadnie rozbudowane. Nie podoba mi się sprawa zapisywania stanu gry. Tak, wiem, że pomysł z save-pointami to dochowanie tradycji gatunku. Ale, ludzie, mamy XXI wiek, grają i młodsi i starsi - a ci starsi, jak ja, czas mają ograniczony. Więc sytuacja w której na gwałt szukam save-pointu bo inaczej stracę postęp z, powiedzmy, dwóch godzin grania - no to jest irytujące. Generalnie nie siadajcie do Shining Resonance Refrain "na godzinkę" - oprócz problemów z zapisaniem stanu gry, które opisałem, dochodzi jeszcze kwestia rozbudowanych dialogów. Kończy się czas, który możesz przeznaczyć na granie, a scenka na ekranie dopiero się rozkręca... I kończy się na nerwowym przeklikiwaniu okienek tekstu, żeby - a jakże - szukać punktu do zapisania gry. A czas biegnie...

Ale chociaż trochę narzekam, to Shining Resonance Refrain nie jest złą grą w swoim gatunku. Ostatecznie nie miałem jakiś szczególnych oporów, żeby poświęcić jej trochę czasu. Na pewno jakimś argumentem "za" jest fakt, że po raz pierwszy w Shining Resonance Refrain mogą zagrać gracze na Zachodzie (a i tak wybrałem japoński dubbing). Tylko ta cena... cena jak za nowość... Tak, wiem, że SEGA się generalnie "nie pieści się w tańcu" i remastery ich gier są wyceniane tak a nie inaczej. Ale ludzie, to oznacza, że gra trafi tylko i wyłącznie do najbardziej zagorzałych fanów gatunku. Jeżeli się do nich zaliczacie, jeżeli szukacie kolejnej takiej produkcji, bo ograliście wszystko co się dało, to jak najbardziej można Shining Resonance Refrain rozważyć. Pewnym bonusem jest to, że w zremasterowanej wersji dodano nowe wątki i postaci, tyle, że trzeba wtedy przejść grę dwa razy. Ale jeżeli mnie pytacie - to nie mam takiego zamiaru...
 

Zobacz także

2024-03-30, godz. 06:00 Contra: Operation Galuga [Xbox Series X] Ponad 30 lat. Tyle minęło od czasu, kiedy z najlepszym kumplem - Danielem - graliśmy w tę grę na Pegasusie. U niego, ja nie miałem Pegasusa. Contra powraca… » więcej 2024-03-30, godz. 06:00 Winter Survival [wczesny dostęp PC] Wczesny dostęp. Etap, który może wywindować twój tytuł do miana hitu, ale również może go pogrzebać. Zawsze przy recenzji early accessów patrzy się… » więcej 2024-03-23, godz. 15:56 Valiant Hearts: Coming Home [Xbox Series X] Pierwsza część Valiant Hearts była arcydziełem, małym dziełem sztuki, z może ładną i skromną grafiką, ale ze świetną i zapadającą w pamięć historią… » więcej 2024-03-23, godz. 15:51 Quilts and Cats of Calico [PC] Stara prawda głosi, że Internetem rządzą koty. Prawdopodobnie każdy z nas kiedyś zmarnował trochę czasu na przeglądaniu różnej maści filmików z tymi… » więcej 2024-03-23, godz. 15:26 Alone in the Dark [PlayStation 5] Lubię remake'i. No dobrze, lubię remake'i Resident Evil, bo te mnie oczarowały. Podskoczyłem z radości, kiedy dowiedziałem się, że również… » więcej 2024-03-13, godz. 21:20 Warhammer 40000: Chaos Gate - Daemonhunters [Xbox Series X/S] Tydzień temu Jarek przedstawił swoje pierwsze wrażenia, teraz przyszedł czas na recenzję. Trochę banałem zalatuje stwierdzenie, że Warhammer 40000 nie… » więcej 2024-03-13, godz. 21:15 Unables [Xbox Series X/S] Patrz tylko na tego typa. Zaspany, śmierdzący leń, ubierz go, umyj, daj jeść i kopa za drzwi. Które godzina? Czas wziąć się do roboty! Tak wita nas Unables… » więcej 2024-03-13, godz. 21:12 The Thaumaturge [PC] Warszawa, rok 1905. Można by rzec – zaraz po burzliwym okresie w historii Polski, której nie ma na mapie. Wojny napoleońskie, powstanie listopadowe, powstanie… » więcej 2024-03-09, godz. 06:00 Inkulinati [PC] Mówiąc szczerze – ten wstęp pisałem kilka razy, za każdym razem kasując poprzednią wersję po kilku zdaniach. Bo nawet nie wiedziałem od czego zacząć… » więcej 2024-03-09, godz. 06:00 Warhammer 40000: Chaos Gate - Daemonhunters [Xbox Series X] - pierwsze wrażenia W tej szybkiej taktycznej turowej grze RPG pokierujemy najwspanialszą bronią ludzkości – Szarymi Rycerzami. Do boju z plagą ruszył Jarek Gowin, który opowiedział… » więcej
12345