Giermasz
Radio SzczecinRadio Szczecin » Giermasz » RECENZJE
Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition
Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition
O ile w krajach na Zachód (tudzież bardzo daleko na Wschód) od Odry seria o przygodach w świecie cybernetycznych stworków zaistniała w popkulturze, o tyle - mam takie wrażenie - w naszym kraju to raczej temat niszowy. Czy Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition, z dwoma grami w pakiecie, może zmienić ten stan? No oczywiście nie, szczególnie, że nie mają polskiej wersji językowej. Te gry z definicji są niszowe, przecież to japońskie RPG. Z charakterystyczną grafiką czy mechaniką rozgrywki. Bawiłem się bardzo dobrze, nie przeczę, jednakowoż nie próbuję nawet oczekiwać, że zainteresuję rzesze graczy. Za to ci, którzy wiedzą "z czym się je japońszczyznę", spokojnie mogą recenzowany pakiet kupować.

Grę do recenzji dostaliśmy od polskiego wydawcy firmy Cenega.
GIERMASZ-Recenzja Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition

Formalnie mamy tu dwie gry, tytułowe Cyber Sleuth oraz Hacker's Memory. Ta druga powstała trzy lata później, ale fabularnie dzieje się równolegle do Cyber Sleuth i - jeżeli chcecie - nic nie stoi na przeszkodzie, aby dowolnie wybierać, od której zacząć swoją przygodę. A będzie to przygoda nad wyraz długa, bo jeżeli zamierzacie dajmy na to "złapać je wszystkie", to setki godzin zabawy macie zapewnione. Samo ukończenie wątków fabularnych w obu grach zajmie Wam ze 100 godzin, a przecież "solą" jRPG jest grind, czyli ciągłe wdawanie się w walki, ulepszanie statystyk naszych Digimonów, ich ewoluowanie do wyższych form czy szukanie brakujących sztuk. Nie zagłębiając się w szczegóły mechaniki rozgrywki, turowe walki w Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition dawały niezmiennie sporo frajdy.

Jak być może wiecie, niepodzielnym hegemonem na rynku gier o zbieraniu różnych stworków jest seria Pokemon. Siła popkulturowej marki jest tu tak duża, że chociaż jRPG są - jak wspomniałem - niszowe, to najnowsze "poksy" jak zwykle okupują wysokie miejsca na listach sprzedaży. W Japonii wielkim fenomenem była też seria Yo-Kai Watch, w polskich sklepach widziałem nawet zabawki z tym logo, ale ostatecznie szału chyba nie zrobiły. Digimony różnią się od nich przede wszystkim podejściem do opowiadanej historii. Zwłaszcza w Pokemon jest miło i sympatycznie, nawet dziecinnie. Podobnie jest w Yo-Kai Watch - za to Digimony eksplorują wątki zarezerwowane dla dojrzalszych graczy. Oczywiście - tylko trochę dojrzalszych. Co widać nawet w oznaczeniach na pudełkach: Pokemony dla wszystkich, Yo-Kai dla wszystkich powyżej 10. roku życia, a już Digimony dla nastolatków powyżej 13. roku życia (rating ESRB).

W uniwersum serii Digimon ludzkość niemalże uzależniła się od komputerowej sieci zwanej EDEN. W tym cyfrowym świecie można znaleźć praktycznie wszystko. Także hakerów i używane przez nich specjalne programy, zwane potocznie Digimonami. W praktyce, zestaw stworków mniejszych i większych (a nawet bardzo dużych) przypomina wyglądem to, co w wielu jRPG już widziałem. Wyjaśniając niewtajemniczonym: "japońskie dziwactwa", heh. Fabuła jest nieco dojrzalsza, bo i poważniejszy - i całkowicie dla nas realny także w prawdziwym świecie - jest problem uzależnienia od sieci, zagrożenia, jakie niesie wirtualna "rzeczywistość". Chociaż nie jestem fanem niemych bohaterów, trudno się jednak czepiać, bo to nic nowego w tego typu produkcjach. Nie jest to naturalnie opowieść na miarę Nobla, ale swoją, czasem nawet dosyć poważną, wymowę ma...

... o ile oczywiście "udźwigniecie" mechaniki gier jRPG (zwracając się tu do niewtajemniczonych) czy też wygląd Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition. To nie są otwarte światy, a korytarzowe lokacje (zwłaszcza w "realnym" świecie gry), do tego mamy turową walkę i MNÓSTWO zbieractwa: zarówno tytułowych Digimonów (kilkaset do upolowania) jak i punktów doświadczenia, aby podnosić poziom tej wesołej gromadki. Bez grindu raczej się nie da... chociaż to może działać nawet na plus. Turowe walki nie wymagają zręczności palców, więc - niczym układanie kolejnej warstwy klocków w Tetrisie - powtarzalne starcia połączone z igraniem na naszym zbierackim instynkcie, można powiedzieć, nawet pozwalają się zrelaksować (o ile to "załapiecie" oczywiście).

Graficznie jest schludnie, natomiast co poniektórzy to nawet wspominają przy tej okazji czasy niczym ze świetności drugiego "plejstejszyn". Fani jRPG rozumieją, a przynajmniej im to nie przeszkadza. Innym niekoniecznie...

Sposób przedstawiania historii jest absolutnie klasyczny dla gatunku. Po pierwsze, animowane filmiki przerywnikowe. Cóż, szkoda, że nie ma ich więcej, bo - druga opcja prezentowania fabuły - filmiki generowane na silniku gry nie powalają na kolana, chociaż oczywiście spełniają swoją funkcję. I łączą się płynnie z trzecią opcją, czyli ekranami z przewijanym tekstem na tle figur naszych postaci. Żeby była jasność - hitowe Pokemony (i dziesiątki innych jRPG) pod tym względem prezentują się niemalże identycznie, więc nie jest to jakiś zarzut.

Ja w redakcji Giermaszu (jako jedyny) odpowiadam za dział "japońszczyzna". I Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition jawi mi się jako bardzo solidna porcja niezbyt stresującej zabawy. W obu przypadkach twórcy zaserwowali też całkiem przyzwoite historie, to pomaga, aby zapamiętać się w zbierackim szale. Graficznie, cóż, jak wspomniałem powyżej, gry trzymają dobry poziom jak na gatunek, natomiast niewtajemniczeni, hmm, muszą się przyzwyczaić nieco. Tak się złożyło, że mam zaliczone wszystkie trzy, wymieniane wcześniej zbierackie serie. Jeżeli graliście wcześniej w Yo-Kai albo Pokemon - i się Wam podobało - to absolutnie polecam Digimon Story Cyber Sleuth Complete Edition. Fani gatunku również powinni się zainteresować. A jeżeli nie próbowaliście jeszcze "japońszczyzny", to jak najbardziej można - pamiętając jednakowoż, że jRPG rządzi się swoimi prawami.
 

Zobacz także

2023-01-28, godz. 06:00 Fire Emblem Engage [Switch] "To jeszcze sprawdzę grotę i pozbieram "fragmenty więzi", nakarmię maskotkę, później farma i zbieractwo tam, odwiedzę wieżę wyzwań, złowię ryby, przygotuję… » więcej 2023-01-28, godz. 06:00 Risen - konsolowy port oryginalnej gry [Xbox Series X] Gdy Risen (wtedy kolejna gra twórców kultowego Gothica) miał swoją premierę, to Giermasz jeszcze nie istniał... Więc oczywiście nie było naszej recenzji… » więcej 2023-01-21, godz. 06:00 One Piece Odyssey [PlayStation 5] Ta historia rozpoczęła się w 1997 roku - i trwa dalej, choć twórca mangi (komiksu) Eiichirō Oda nie spodziewał się, że tyle lat po debiucie jego opowieść… » więcej 2023-01-21, godz. 06:00 Monster Hunter Rise [Xbox Series X] Jeśli chodzi o recenzję dotyczącą rozgrywki, mechanik, rozwiązań i implementacji tego wszystkiego, to w tej tego nie znajdziecie. Kompleksowo Monster Hunter… » więcej 2023-01-14, godz. 06:00 Somerville [Xbox Series X] Gdy wiesz, że za grę odpowiadają ludzie powiązani z takimi tytułami jak Limbo i Inside, to możesz zakładać, że otrzymasz produkcję głęboką, wciągającą… » więcej 2023-01-07, godz. 06:00 Blacktail [PlayStation 5] Czy mitologia słowiańska może być dobrym tematem na grę? Mamy wiele udanych produkcji czerpiących garściami z zachodnich kultur, ale co z tą najbliższą… » więcej 2023-01-07, godz. 06:00 Tactics Ogre: Reborn [PlayStation 5] Czy można zrobić remaster remake'a? Podchwytliwe nieco pytanie - więc wyjaśnijmy może, że remake, to jak sama nazwa wskazuje zrobienie gry na nowo, na szkielecie… » więcej 2023-01-07, godz. 06:00 Marvel's Midnight Suns [Xbox Series X] To jedna z tych produkcji, do których nie można podchodzić uprzedzonym. W komentarzach pod jej zapowiedziami było sporo marudzenia, że "co to za karty, że… » więcej 2022-12-17, godz. 06:00 Need for Speed: Unbound [Xbox Series X] Idealny start, zapach palonej gumy roznosi się po dzielnicy i ruszając z szóstej pozycji już po chwili siedzę na zderzaku drugiego w stawce Lamborghini Murciélago… » więcej 2022-12-17, godz. 06:00 The Callisto Protocol [Xbox Series X] Jedna z głośniejszych premier tego roku. To na pewno. Duchowy następca Dead Space? Tu już bym się kłócił. Horror? Owszem. Chwilami. Na pewno jednak solidna… » więcej
12345