Z każdą nową produkcją, Blizzard wprowadza do gry kolejne zmiany, a to przekształcając obecne tereny pod wpływem nieustannie rozbudowywanej historii, a to dodając zupełnie nowe lokacje, na których od pierwszego dnia na nowo wybucha walka między zwaśnionymi grupami. Nie inaczej jest i tym razem. Shadowlands rozszerza „WoW-a” o całkowicie nowy świat i elementy fabuły. Zabiera nas wprost do mitycznej Krainy Cieni, której mieszkańcy mogą być kluczem do przywrócenia równowagi między życiem a śmiercią. To strefa martwych dusz, która jest równie stara jak samo Azeroth.

Swoim wyglądem przypomina ona zaświaty przedstawiane w wielu różnych kulturach, takich jak Walhalla w mitologii nordyckiej czy Czyściec znany z wiary chrześcijańskiej. W Shadowlands trwa nieustanna walka dobra ze złem, gdzie za dobre uczynki możemy trafić do anielskiego Bastionu, a za złe zostać strąconymi do piekielnego Maw, czyli czeluści pełnej martwych złoczyńców, morderców i kultystów. Jak się jednak szybko okazuje, ta boska równowaga nie będzie jednak trwać wiecznie, wrota do zaświatów zostają otwarte, a my musimy zrobić tu wszystko co w naszej mocy, aby ocalić planetę, zanim świat żywych i martwych nieodwracalnie stanie się jednością.

Pomówmy teraz nieco o samych technikaliach. Premiera World of Warcraft: Shadowlands przyniosła ze sobą jedną, zasadniczą i sporą zmianę. Twórcy zdecydowali o tym, by przerwać poprzedni trend podnoszenia maksymalnego poziomu postaci o 10 z każdym nowym dodatkiem do tego tytułu. Tuż przed samą premierą wszyscy bohaterowie zostali zdegradowani ze 120 poziomu doświadczenia na 50, a samo Shadowlands odblokowuje możliwość zdobycia kolejnych 10 „leveli”. I wierzcie mi, że to naprawdę olbrzymia zmiana, która dotyczy nie tylko naszych postaci, ale i przeskalowania obecnie istniejących lokacji do niższych poziomów, edycji questów i zadań, dostosowania siły bohaterów i ich umiejętności, jak i samej edycji „mobów” oraz zmiany statystyk przedmiotów.

Ale Shadowlands, to nie tylko edycja obecnej zawartości gry. Wraz z dodatkiem w nasze ręce trafia całkowicie nowa lokacja - Kraina Cieni. To obszerny, fantastyczny świat ze stolicą w Wiecznym Mieście Oribos. Ale to nie wszystko, bo do odkrycia mamy tu tereny przygnębiającej, piekielnej Czeluści, spokojnego Bastionu, przepięknego Ardenwealdu, splugawionego Maldraxxusa oraz upiornego Revendretha. Każdy z nich niesie swoją unikalną część historii, stawia przed nami specjalne zadania, daje nam możliwość zmierzenia się z całkowicie nowymi potworami, raczy nas spektakularnymi zawirowaniami fabuły, a dopiero ukończenie każdego z nich pozwala nam na odniesienie tutaj końcowego sukcesu i realizację założonych celów.

Ale zmiany nie dotyczą jedynie samej fabuły i mechaniki gry. Twórcy sukcesywnie od lat starają się unowocześniać wizualną sferę tego tytułu. Nie inaczej jest i tym razem. Gra w końcu doczekała się wprowadzenia technologii ray tracingu, czyli realistycznego generowania światłocieni, dzięki czemu na najwyższych ustawieniach nie trąci już tak myszką jak do tej pory. Poza tym twórcy chwalą się też dynamicznym modyfikowaniem jakości tego, co widzimy na ekranie, dzięki czemu gra nie łapie już takich przycięć i zadyszki podczas, gdy akurat na ekranie mamy prawdziwą bitwę narodów i płynnie zwiększa bądź zmniejsza jakość wyświetlanych detali w zależności od siły naszego peceta. Dodatkowo popracowano też nieco nad szczegółowością wyświetlanych na ekranie czarów i animacji umiejętności, dzięki czemu w zależności od naszego sprzętu, jesteśmy w stanie dostosować rozgrywkę do naszych możliwości.

Ponadto zmianie, po kilkunastu latach posuchy, uległ też sam kreator postaci. Od teraz mamy o wiele więcej możliwości edycji wyglądu naszego bohatera, a na jego twarzy dostrzeżecie w końcu większą liczbę detali. Z kolei ci, którzy liczyli na świeże podejście w tematyce mechaniki questów, zadań, instancji czy raidów, muszą obejść się smakiem. W wielkim skrócie przygotujcie się więc na tak wyświechtane już - zabij, zbierz, przynieś i odbierz nagrodę - i tak do wyczerpania samej fabuły i zapasów. Szkoda, bo nie ukrywam, że liczyłem w tej kwestii w końcu na coś nowego.

Z kolei fani serii nie zawiodą się prezentowaną tu historią. Jest ona niezwykle rozbudowana, zawiera dużo zadań pobocznych, sporo filmowych cutscenek i krótkich, komiksowych wstawek. Z moich obserwacji wynika, że czeka tu na Was co najmniej kilkanaście godzin dobrej rozgrywki. Ale jak wiadomo, gra MMORPG tak naprawdę nigdy się nie kończy.

Podsumowując, Blizzard zrobił to, co do niego należało. Shadowlands po prostu spełnia pokładane w nim nadzieje, dostarcza naprawdę sporo zawartości, rozbudowuje i tak obszerną już warcraftową fabułę o kolejne szczebelki historii i niesie ze sobą to, czego w sumie wszyscy się spodziewaliśmy. Jednak po przejściu całego dodatku nie ukrywam, że czuję pewien niedosyt. Niedosyt wrażeń? Może nowych wyzwań? Świeżego podejścia? Chyba tak wszystkiego tego po trochu.

I nie zrozumcie mnie źle, ja nadal w tytułowej Krainie Cieni naprawdę świetnie się bawiłem i z przyjemnością z pozycji pierwszej osoby przeżywałem tę historię i powoli odsłaniałem jej meandry…, ale gdzieś głęboko w duszy cały czas liczyłem chyba na jakieś elementy nowej mechaniki, może trochę mniej sztampowe questy, zwroty akcji albo coś, co po prostu wyrzuciłoby mnie z kapci. Te jednak pozostały na swoim miejscu, co broń boże nie świadczy o tym, że World of Warcraft: Shadowlands to gra niewarta polecenia. Wręcz przeciwnie, chociaż chyba wszyscy już czekamy powoli na jakieś nowe otwarcie ;) Kto wie, co przyniesie przyszłość.