Należał do tragicznego pokolenia "Kolumbów", pierwszego urodzonego w niepodległej Polsce. Poległ w czwartym dniu Powstania Warszawskiego. Miał 23 lata. W ubiegłym roku, postanowieniem prezydenta Andrzeja Dudy, został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

W rocznicę jego śmierci, o godz. 13.30 w gmachu PAST-y przy ulicy Zielnej w Warszawie rozpocznie się spotkanie "Krzysztof Kamil Baczyński - żołnierz czy poeta?", organizowane przez Stowarzyszenie Studenci dla Rzeczypospolitej i Fundację Polskiego Państwa Podziemnego.

W czasie okupacji Krzysztof Kamil Baczyński współpracował z pismem „Płomienie” i „Droga”. Napisał ponad 500 wierszy, które stanowią jedną z najpiękniejszych kart polskiej poezji, a także kilkanaście poematów i około 20. opowiadań. Do jego najbardziej znanych wierszy należą: "'Elegia o ...chłopcu polskim", "Spojrzenie", "Na moście w Avignon", "Pokolenie", "Gdy broń dymiącą z dłoni wyjmę...".

W twórczości Baczyńskiego mieszają się nastroje i baśniowa fantastyka. Dominują powiązane ze sobą wątki miłości i śmierci, a także motywy religijne.

Po kilkudziesięciu latach od śmierci poety, jego wiersze nadal cieszą się zainteresowaniem, są też wykonywane w formie poezji śpiewanej. Obok słynnych interpretacji Ewy Demarczyk z muzyką Zygmunta Koniecznego, popularnością cieszą się kompozycje Grzegorza Turnaua i rockowe wersje młodych wykonawców.

W Powstaniu Warszawskim 1 września zginęła także żona poety - Barbara, którą poślubił w 1942 roku i poświęcił jej wiele wierszy. Wspólny grób Baczyńskich znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w kwaterze batalionu powstańczego Armii Krajowej.

Krzysztof Kamil Baczyński urodził się 22 stycznia 1921 roku w Warszawie. Wiersze zaczął pisać już jako uczeń warszawskiego gimnazjum imienia Stefana Batorego, które ukończył w 1939 roku. W jego klasie uczyli się też późniejsi żołnierze warszawskich Grup Szturmowych Szarych Szeregów: Tadeusz "Zośka" Zawadzki i Jan "Rudy" Bytnar.

W 1943 roku studiował polonistykę na tajnych kompletach. W tym samym roku wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych i ukończył konspiracyjną Szkołę Podchorążych Rezerwy. Uczestniczył między innymi w akcji wykolejenia pociągu niemieckiego na odcinku Tłuszcz-Urle w kwietniu 1944 roku. Najpierw miał przydział do harcerskiego batalionu AK "Zośka", potem do "Parasola". Był kierownikiem działu poezji miesięcznika społeczno-literackiego „Droga", ukazującego się od grudnia 1943 roku do kwietnia 1944.

W 1940 roku poeta opublikował konspiracyjny tomik "Zamknięty echem" i "Dwie miłości", następnie "Wiersze wybrane" i "Arkusz poetycki". Pośmiertnie wydano jego tomik "Śpiew z pożogi". W rękopisach zachował się cały dorobek Baczyńskiego, liczący kilkaset wierszy i poematów, kilkadziesiąt opowiadań i fragmentów prozatorskich oraz dramat opublikowany w "Utworach zebranych".

W chwili wybuchu Powstania Warszawskiego, odcięty od macierzystego oddziału, Krzysztof Baczyński dołączył do oddziału złożonego z ochotników, którymi dowodził podporucznik Lesław Kossowski "Lech". Poległ 4 sierpnia 1944 roku na placu Teatralnym na posterunku w pałacu Blanka. Odznaczono go pośmiertnie Medalem za Warszawę i Krzyżem Armii Krajowej.

O twórczości i życiu Baczyńskiego powstało kilka filmów: m.in. "Dzień czwarty", w którym poetę zagrał Krzysztof Pieczyński, oraz obraz "Baczyński" w reżyserii Kordiana Piwowarskiego, z tytułową rolą Mateusza Kościukiewicza.

Krzysztof Kamil Baczyński jest patronem licznych szkół, bibliotek, drużyn harcerskich i wielu instytucji.