Rozmowy z robotnikami trwały od wieczora 24 stycznia 1971 roku mniej więcej do drugiej w nocy 25 stycznia.

Strajk wybuchł 22 stycznia po tym jak w szczecińskiej prasie ukazały się artykuły o tym, że stoczniowcy podjęli zobowiązania, ku chwale partyjnej organizacji.

Chociaż głównym postulatem był ten, który mówił o powrocie cen do stanu z 12 grudnia 1970 roku - szczeciński strajk jest uznawany za pierwszy polityczny, a nie ekonomiczny protest w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.