Czytelnicy Marię Pawlikowską-Jasnorzewską znają głównie jako poetkę piszącą o miłości, której nic prócz egzaltowanych uniesień nie interesuje. II wojna światowa i przymusowa emigracja, spowodowała u Polskiej Safo ogromną przemianę. Przemianę zauważalną w jej twórczości, nastawieniu do ludzi, w postrzeganiu świata. Nagle ta poetka miłości, stała się chłodną dokumentalistką swej emigracyjnej egzystencji, naznaczonej chorobą, z którą przegrała 9 lipca 1945 roku. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska bez ozdobników, w sposób bardzo plastyczny i drastyczny, opisuje prawie dzień po dniu swoją emigracyjną golgotę i niestety przegraną walkę z chorobą. To swoisty testament jednej z najważniejszych polskich poetek XX wieku. Wybór tekstów i redakcja: Rafał Podraza, z którym rozmawia Małgorzata Frymus.