Światowej sławy Artysta Antoni Wit – Honorowy Dyrygent Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie oraz Dyrektor Artystyczny Orquestra Sinfonica de Navarra w hiszpańskiej Pampelunie przez lata szefował również warszawskiej Filharmonii Narodowej, Filharmonii Pomorskiej, Orkiestrze i Chórowi Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie, Narodowej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach oraz Orquesta Filarmónica de Gran Canaria.

W rodzinnym Krakowie, w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, studiował dyrygenturę u Henryka Czyża i kompozycję u Krzysztofa Pendereckiego, a także prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Muzyczną wiedzę pogłębiał również w Paryżu u uznanej za najwybitniejszego pedagoga kompozycji XX wieku Nadii Boulanger. Drogę do wielkiej międzynarodowej kariery w dużej mierze utorowało mu zdobycie w roku 1971 drugiej nagrody na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. Herberta von Karajana w Berlinie. Dyrygenta zapraszano na koncerty do prestiżowych ośrodków kultury Europy, obu Ameryk, Bliskiego i Dalekiego Wschodu, gdzie występował z czołowymi zespołami symfonicznymi, takimi jak np.: Berliner Philharmoniker, BBC London, Montreal Symphony, NHK Tokyo, Royal Philharmonic, Staatskapelle Dresden i Tonhalle Zurich.

Nagrał około 100 płyt dla znakomitych wytwórni, w tym m.in. CBS, EMI-HMV, Naxos, NVS Arts, Polskie Nagrania, Pony Canyon. Utrwalone przez Niego „Stabat Mater” Karola Szymanowskiego dla EMI, krytycy angielscy zaliczyli do najlepszych płyt 1985 roku. Komplet koncertów fortepianowych Sergiusza Prokofiewa z solistą Kun Woo Paikiem otrzymał nagrodę Diapason d’Or i Grand Prix du Disque de la Nouvelle Academie, a nagranie symfonii „Turangalîla” Oliviera Messiaena zdobyło prestiżową Classical Award (Midem Classique 2002). Nagranie płytowe z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej (Lutosławski, Meyer, Penderecki) wyróżniono nagrodą „Fryderyk” 2002, natomiast za najlepsze wykonania utworów polskich na Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień” Maestro dwukrotnie otrzymał nagrodę krytyków „Orfeusz” (1984, 1996).

„Za wybitne kreacje artystyczne, rozsławianie muzyki polskiej w kraju i za granicą oraz przybliżanie jej milionom słuchaczy na całym świecie” Antoni Wit został uhonorowany przez Polskie Radio „Diamentową Batutą”.