Wisława Szymborska debiutowała na łamach "Dziennika Polskiego" wierszem "Szukam słowa" w 1945 roku. 7 lat później w "Czytelniku" wydała pierwszy tom poetycki "Dlatego żyjemy". W latach 1953–1966 była kierownikiem działu poezji "Życia Literackiego", następnie w latach 1967–1981 publikowała tam felietony "Lektury nadobowiązkowe". W 1983 nawiązała współpracę z "Tygodnikiem Powszechnym". Od 1988 była członkiem Pen Clubu, od 2001 była członkiem honorowym Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury. Szymborska należała do najczęściej tłumaczonych polskich autorów. Jej teksty zostały przetłumaczone na 42 języki. W 1996 roku otrzymała Literacką Nagrodę Nobla. Komitet Noblowski nagrodził ją za "poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości". W 2011 roku została odznaczona Orderem Orła Białego. Poetka zmarła w swoim domu w Krakowie po długiej i ciężkiej chorobie.