"Dziedzictwo Architektoniczne Szczecina 1.0 - Wille Łękna" to najnowsza wystawa przygotowana przez Willę Lentza we współpracy z Archiwum Państwowym w Szczecinie.
Dzielnica Łękno, założona na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku, stanowić miała siedlisko luksusowych pałaców i willi (w tym Willi Lentza), położonych w zielonym, parkowym otoczeniu. Nazwano ją wówczas Westend i już samą nazwą miała nawiązywać do pierwowzoru bogatych londyńskich i berlińskich dzielnic.

Pierwsze projekty takiego osiedla w Szczecinie wykonał w latach sześćdziesiątych XIX wieku James Hobrecht, pełniący w latach 1862-1869 funkcję miejskiego radcy budowlanego stolicy Pomorza, który w roku 1869 otrzymał podobną posadę w Berlinie. Zasłynął jako jeden z najbardziej znanych urbanistów przestrzeni miejskich ostatniej ćwierci XIX wieku na świecie.

Początkowo budowano wille drewniane (m.in. dzisiejsza willa z restauracją Sorrento), gdyż część nowo założonego osiedla znajdowała się na przedpolu twierdzy szczecińskiej, a obszar ten podlegał rygorystycznym przepisom budowlanym. Decyzja o likwidacji twierdzy w 1873 roku umożliwiła budowę murowanych obiektów. Przez kolejne 50 lat - w ciągu dzisiejszych ulic Wojska Polskiego, Monte Cassino, Piotra Skargi, Królowej Korony Polskiej, Felczaka - powstało kilkadziesiąt rezydencji i domów w różnych formach architektonicznych. Były to wille w stylu toskańskim, klasycystycznym, neorenesansowym, neobarokowym, czy przypominające swym wyglądem średniowieczne zamki. W początkach XX wieku powstawały wille projektowane w konwencji Werkbundu i modernizmu.

Na szczecińskim Westendzie mieszkali zamożni przedstawiciele miejscowej społeczności: Heinrich Stolting, Johannes Quistorp, August Lentz, Bernhard Stoewer, Fritz Hoerder, rodzina Manasse, bracia Horst i inni.

Z czasem część tych reprezentacyjnych domów zmieniała właścicieli i także pierwotne przeznaczenie. Dom Emila Krügera (przy dzisiejszej ul. Królowej Korony Polskiej 25) na początku XX wieku przebudowano na siedzibę Pomorskiej Izby Rolnej, a willę kupca Simona (przy dzisiejszej al. Wojska Polskiego 72), jej nowy właściciel doktor Schallehn, specjalista chorób kobiecych, przekształcił w 1931 roku w prywatną klinikę dla kobiet.

Intencją wystawy jest przybliżenie dziejów szczecińskiego Westendu, ukazanie różnorodności architektonicznej dzielnicy - jej kolorytu zabudowy otaczającej mieszczańskie rezydencje. Kuratorami ekspozycji są dr Radosław Pawlik i mgr Nina Jastrzemska, opiekę merytoryczną sprawuje dr hab. Paweł Gut, a projekt graficzny przygotował Piotr N. Wardziukiewicz.