"Umiejscowiony w tytule nowego tomu Adriana Glenia spójnik „i” odsyła do znaczeń kojarzących się z łączliwością, wiązaniem i scalaniem odmiennych rzeczywistości, zjawisk, doświadczeń, słów, osób. Również w wymiarze genologicznym mamy w tym przypadku do czynienia z jak najbardziej udaną próbą łączenia różnorodnych rejestrów gatunkowych, znajdziemy tu bowiem współistniejące ze sobą w harmonii elementy notatnika, raptularza autobiograficznego, dziennika intymnego, quasi-reportażu, mikroeseju, szkicownika poetyckiego, peregrynarza z niedawno odbytych podróży...". Tak o nowej książce Adriana Glenia, tomie zatytułowanym "i" Bartosz Małczyński, badacz literatury.

Adrian Gleń również zajmuje się nią naukowo, ale jednocześnie (choć niekoniecznie w tej samej chwili) ją tworzy. Jak godzi te role? Jakie szufladki wyobraźni otwiera jego twórczość? Czy daje się zaszufladkować? Poeta, eseista, krytyk literacki, historyk literatury polskiej XX i XXI wieku, profesor w Instytucie Nauk o Literaturze Uniwersytetu Opolskiego, Adrian Gleń - w rozmowie z Agatą Rokicką.