Wyobraźcie sobie wyścigi dżentelmenów, z przestrzeganiem przepisów o ruchu drogowym i zasad fair play, największą możliwą kulturą jazdy, wrzucaniem kierunkowskazów, powolną i ostrożną podróżą, pozdrawianiem mijanych kierowców, którzy stosują zasadę jazdy na zamek. Po prostu rodzinny piknik z balonikami i parasolkami chroniącymi od promieni słońca. Widzicie to? No to Wreckfest jest całkowitym tego przeciwieństwem. Gaz w podłogę, obracanie rywali policyjnym manewrem, hamowanie na zderzaku przeciwnika, spychanie z drogi na betonowe bariery, wbijanie się w stojącego w poprzek pechowca. Symfonia giętych blach w rytm rockowej muzyki, latających odłamków pojazdów, koziołkujących samochodów i porozrzucanych wszędzie opon. Tu stojący pojazd nie jest przeszkodą, a celem dla gracza, by wbić się w niego z maksymalną możliwą prędkością. No jest pięknie.

Podzielony na szereg zawodów Wreckfest to przede wszystkim tryb kariery i poszczególne mistrzostwa. Wybieramy pojazd, wykupujemy najlepsze części, obudowujemy niosącą zniszczenie stalą i jazda. Większość tras to klasyczne wyścigowe okrążenia, choć trzeba przyznać, że autorzy odrobili lekcje w wyższej szkole robienia krzywdy bliźniemu. Trasa w kształcie ósemki z kolizjogennym skrzyżowaniem, wielka pętla, gdzie chwilę jedzie się do góry kołami, potężne hopki z lądowaniem z pod prąd jadącym przeciwnikami. Tu nie ma możliwości, by dojechać do mety w jednym kawałku. Wiele zawodów kończy mniej niż połowa samochodów, a to i tak nic. Macie ochotę na wyścigi, których nie wymyśliliby nawet w Hollywood? Może autobus konta kilkadziesiąt małych trójkołowców, albo 24 walczące na polu kosiarki do trawy lub kombajny, a może wyścig jeżdżących kanap. Tak, dobrze słyszeliście. Spodziewajcie się niespodziewanego, bo zabawa jest rewelacyjna.

Mając kilka samochodów w garażu, z odpowiednimi osiągami i obudowanymi jak czołg można wystartować w zawodach na arenie. Wygrywa ten, kto wykończy najwięcej przeciwników, a najlepiej, by pozostał sam na polu płonących wraków. Oczywiście areny same w sobie zawierają wiele ciekawych elementów, więc zabawa jest zawsze wyjątkowa. A może jeszcze bardziej urozmaicić samochodową masakrę? Pojedynki szkolnych autobusów, kamperów czy limuzyn - do wyboru do koloru. Pojazdów, tras i rodzajów zawodów jest tyle, że spokojnie starczy na 20 godzin bezstresowej rozwałki. Zwłaszcza, że każda miejscówka jest przemyślana i świetnie zaprojektowana, oferuje masę wrażeń pobocznych, a części sypią się jak z rogu obfitości. To chyba pierwsza gra, gdzie w trakcie wyścigu z trasy robi się śmietnik. Setki fragmentów pojazdów, wszędzie walające się opony, i barierki, a do tego płonące porozrzucane wraki. No ideał.

Wreckfest jest po prostu świetny. Przyjemny model jazdy, gdzie skupiamy się na walce, a nie na walce z opanowaniem pojazdu. Dla fanów arcade jak znalazł. Oczywiście inaczej prowadzi się szkolny autobus, a inaczej szybkiego ścigacza czy masywnego amerykańskiego muscle cara. Dawno nie bawiłem się tak dobrze i przypomniały mi się wspaniałe czasy serii Destruction Derby. W tę grę po prostu trzeba zagrać, ale ostrzegam, gdy się spodoba, to wsiąkniecie na dziesiątki godzin. Dla mnie to wyścigowo-destrukcyjne odkrycie dekady.