Giermasz
Radio SzczecinRadio Szczecin » Giermasz » RECENZJE
Onimusha Way of the Sword
Onimusha Way of the Sword
Nie sądziłem, że po ostatnim średnim remasterze dwójki z minionego roku będę miał wypieki przy kolejnej, już pełnoprawnej części serii Onimusha. Ale była nadzieja, bo po równo dekadzie doczekaliśmy się piątej głównej odsłony tego slashera. I okazało się, że Onimusha: Way of the Sword może śmiało walczyć o miano najlepszej części całej serii.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od dystrybutora, firmy Cenega.
Recenzja Onimusha: Way of the Sword [PlayStation 5]

Wcielamy się w niej w trochę głupokowatego Miyamoto Musashiego, który z kataną w ręku jest całkiem niezłym wojownikiem. Bohater przemierza okolice Kioto z epoki Edo i dość szybko popada w kłopoty, a dzięki pewnym wydarzeniom staje się posiadaczem dającej wielką moc specjalnej Rękawicy Oni. Historyczna stolica Japonii została pogrążona w złowrogich oparach zła, a na ulicach pojawiają się przerażające potwory Genmy. I tu do akcji kroczyłem ja.

Miyamoto jest samurajem i jak wspomniałem, dość dobrze potrafi władać kataną. Wyposażony w nieziemską Rękawicę Oni otrzymuje moc przewyższającą ludzkie możliwości i postanawia ją wykorzystać. W końcu Onimusha: Way of the Sword to slaher, w którym potwory padają dość gęsto, a widowiskowe pojedynki zdarzają się co krok. Początkowy cel pokazania światu kto najlepiej włada mieczem, prowadzi go jednak w niespodziewanym kierunku.

Zacznę od najważniejszego i najlepszego elementu: walki. Uwielbiam gry, gdzie walczy się mieczem, zwłaszcza kataną i muszę przyznać, że tutaj jest to zrobione doskonale. Pojedynki najczęściej z wieloma przeciwnikami są dynamiczne i soczyste, w ciosach widać doświadczenie, siłę i precyzję. Można osłabiać potwory i je wykańczać, jednak najlepszą metodą jest parowanie i przeprowadzanie zabójczych kontr i finisherów. Wisienką na torcie brutalnej walki z Genmami jest technika Issen, polegająca na niszczycielskich atakach najczęściej wykańczających wrogów jednym pociągnięciem miecza. Trzeba wyczuć atak przeciwnika i wykonać cios w ostatnim ułamku sekundy. Niepowodzenie kończy się czasami bardzo dużą stratą energii, jednak opanowanie timingu gwarantuje niesamowity i szybki finisz życia oponenta. Są też przechwyty, widowiskowe ataki specjalne Oni, możliwość ostrzału z łuku czy wykorzystanie otoczenia. A wo wybuchające beczki, a to podniesienie z ziemi drewnianego blatu by osłaniać się przed ostrzałem i ciśnięcie nim w odpowiednim momencie. Jestem absolutnie zachwycony animacją, finezją ruchów i walki kataną wyniesioną do rangi sztuki. Tak dobrze bawiłem się ostatnio chyba za czasów Ghost of Yotei.

Małym problemem Onimusha: Way of the Sword jest rozwój postaci, a raczej jego powolność. Pomiędzy misjami Miyamoto może biegać po mieście, walczyć z patrolami i zbierać liczne zasoby. Sa też mini misje dla mieszkańców, sytuacyjne zdarzenia z ratowaniem ich, zadania z oczyszczaniem metropolii ze śmiertelnej mgły, co pozwala na dalszą eksplorację i przywraca normalne życie w kolejnych dzielnicach. Zadania poboczne są powtarzalne, szukanie skarbów miejscami żmudne, ale w sumie to fajna odskocznia. Można też udać się na ćwiczenia z walki lub powtórzyć walki z bossami. A te, muszę przyznać, sa naprawde dobre, widowiskowe i... nierówne. Z jednym bossem poradziłem sobie bez problemu, by przy kolejnym wspinać się na wyżyny umiejętności i refleksu. Mimo to każda potyczka zapada w pamięć, różni się od pozostałych, a przeciwnicy są świetnie wykonani i walczą bardzo różnorodnie.

Niejako w międzyczasie poznajemy fabułę, zapoznajemy się z postaciami pobocznymi. Niesamowity Onimusha imieniem Takamura prowadzi Miyamoto przez arkana całej sytuacji, jest tancerka z teatru kabuki Okuni czy uwięziony w rękawicy Oni duch. I co najważniejsze, mają coś ciekawego do powiedzenia, pchają historię do przodu i nie są wypełniaczem, który gracz chce szybko pominąć.

Onimusha: Way of the Sword wygląda ładnie, brzmi świetnie i jest chyba pierwszą grą w której widziałem obsługę telewizorów 120 hz. Zresztą można wybrać między lepszym wygladem, a ładniejsza grafiką, ale teraz to standard w grach. Nie napotkałem żadnego błędu, jest też poprawna polska wersja językowa w formie napisów. W zależności od metody grania można z gra spędzić 20 lub liżąc wszystkie ściany ponad 30 godzin i jest to wynik odpowiedni. Nie zdąży się znudzić.

Jednak najbardziej zachwyciła mnie walka. Jej widowiskowość, dynamika i efekt dający niespotykaną satysfakcję. Co prawda podstawowi wrogowie są bierni i robią za mięso armatnie, jednak te pojedynki z bossami, albo z większymi grupami, to magia i same zachwyty dla każdego, kto ceni sobie machanie kataną w grach. W większości przypadków trochę zbyt łatwa, nie ma stresu o niepowodzenie i brakuje wyzwania. Ale to nie jest wielki minus, bo jako całość broni się doskonale. Onimusha: Way of the Sword jest chyba najlepszą odsłoną serii, chyba nawet przebijającą świetne Onimusha 3: Demon Siege. Bawiłem się doskonale, nie nudziłem się, absolutnie zachwycałem się genialnie zrealizowaną walką. Dlatego daję ocenę 9/10/ Mocno polecam.
 

Zobacz także

2026-11-14, godz. 08:05 Well Dweller [Xbox Series X] Ja lubię takie niespodzianki. To moje ulubione, kiedy gra jest niepozorna, a widać, że ma do zaoferowania znacznie więcej niż produkcje za dziesiątki milionów… » więcej 2026-11-14, godz. 08:05 Football Manager 27 [PC] Zeszłoroczny Football Manager był rewolucją względem tego, do czego gracze serii przyzwyczaili się przez lata. Gra, na którą trzeba było czekać dodatkowy… » więcej 2026-11-14, godz. 08:05 Thank You Bus Driver [PC] Praca z ludźmi potrafi być trudna. Szczególnie jeśli musisz zapanować nad 10 tonowym pojazdem i pilnować, żeby żaden z twoich pasażerów nie przycinał… » więcej 2026-11-07, godz. 08:05 High on Life 2 [Xbox Series X] Miało być szybciej, bardziej kolorowo, głośniej i śmieszniej. Nie jestem jednak pewien czy te zmiany wyszły High on life 2 na dobre. Przesyt to też nienajlepsze… » więcej 2026-11-07, godz. 08:05 Nintendo Switch Sports Resort [Switch 2] Gry sportowe wydają się być gatunkiem skrojonym pod kontrolery ruchu… bądź ich brak (patrzę na ciebie, Kinect). Nie wierzycie mi? W takim razie statystyki… » więcej 2026-11-07, godz. 08:05 Castlevania: Belmont’s Curse [PlayStation 5] Zasady gatunku metroidvanii są dobrze zdefiniowane, także przecież przez pierwsze odsłony serii Castlevania: czyli eksplorujemy mapę, skacząc jak w platformówkach… » więcej 2026-11-07, godz. 08:05 Tenebris Somnia [PC] Macie ochotę na horror? Niedawno mieliśmy Święto Zmarłych oraz coraz huczniej obchodzone przez dzieci Halloween, więc myślę, że to dobry czas na spędzenie… » więcej 2026-10-31, godz. 08:05 Gears of War: E-Day [Xbox Series X] Gearsi wracają do korzeni, a nawet jeszcze głębiej. Gears of War: E-Day to ukłon w stronę graczy, którzy tęsknią za pierwszymi odsłonami walki z Szarańczą… » więcej 2026-10-31, godz. 08:01 Dressmaker [PC] Dressmaker. Szyjemy sukienki. Tutaj prawdopodobnie część słuchaczy zechce odpaść, bo może sukienki to meeeeh, a szycie to nuda, a w ogóle to tylko dla… » więcej 2026-10-31, godz. 08:05 Tales of Eternia Remastered [PlayStation 5] Historia, która zaczyna się od niewinnej obserwacji nieba, z którego coś spada. Jak się okazuje, mechaniczny pojazd przypominający robota, który wkrótce… » więcej
12345