- Jak ja bym nie grał, proszę pana w tę siatkonogę to ja bym już chyba o kulach chodził. Naprawdę! - mówi jeden z sześciu mężczyzn, którzy spotkali się na boisku „Czarnych”.

Jest to dla nich sentymentalna podróż i możliwość wspólnego spędzenia czasu podczas gry w siatkonogę. Reguły tej gry przypominają klasyczną siatkówkę, ale w odróżnieniu od pierwowzoru piłkę można odbijać wszystkimi częściami ciała, tylko nie ręką. Oldboy'e, gdyż średnia wieku to 60-70 lat, spotykają się tam regularnie co najmniej raz w tygodniu przez cały rok, żeby rozegrać kilka partii tej specyficznej dyscypliny. Sami przygotowują sobie fragment boiska zasypując dziury wykopane przez psy, kosząc trawę, grabiąc liście, tylko po to, żeby to miejsce znów na chwilę spełniało swoje pierwotne przeznaczenie.

- Graliśmy tutaj razem, były takie ligi amatorskie..., po pracy na meczyk – wspomina Paweł Grosicki ojciec znanego polskiego piłkarza. Jerzy Walaszczyk były zawodnik Arkonii Szczecin mówi, że - To było najlepsze boisko, najlepiej zdrenowane... - Po zimie pierwsze rozgrywki odbywały się na boisku „Czarnych”, wszystkie szczecińskie kluby przyjeżdżały właśnie tu.

Niestety stadion już od lat stanowi jedynie miejsce odwiedzin amatorów mocnych trunków i służy za psi wybieg, a jego murawa kryje wiele niemiłych niespodzianek. Jednak wciąż znajduje uznanie u byłych zawodników.