Ale przyjaciele z Krajnika i Krajnika nie pochowali się w mrocznych instytucjach. Musieli po prostu zostać w domach. Od czasu do czasu przejedzie tylko jakaś ciężarówka. Udowadniając, że jednak jakieś życie się toczy. Chociażby tylko na kołach.

Walka z epidemią Covid-19 nie daje wyboru. Zamknięte muszą być granice, a skoro tak, to po co otwierać miejscowe targowisko? Przecież ono i linia Odry to w tym przypadku naczynia połączone. Ma sens tylko wówczas kiedy z zachodu przyjadą ci, którzy zdecydują się zostawić swoje euro w wybranym przez siebie straganie. Na razie jednak nie przyjadą.

Pilnują tego żołnierze, pilnują strażnicy graniczni, policjanci. Pilnują nawet bardziej niż jeszcze kilkanaście lat temu. Kilkanaście, a może nawet kilkanaście i trochę, wszak swobodny przejazd między Niemcami a Polską był możliwy przez trzynaście lat odkąd w 2007 roku zlikwidowano tutejsze przejście graniczne.

Przez ponad 60 lat granice strzegły, by żadna wolna myśl nie dotarła z Zachodu do Polski, by żadna wolna myśl z Polski na zachód nie wyjechała. Przemycaliśmy co można było w jedną i drugą stronę. Celnicy zaglądali w każde miejsce naszych samochodów. Pogranicznicy oglądali paszporty w jedną i drugą stronę. To wszystko minęło, ale dziś na granicy znowu pojawili się jej strażnicy.

I chociaż mają broń, to jednak tą podstawową jest termometr. SARS-CoV-2 tego pana nie obsługujemy.