Przy wyborze przewodniczącego eurogrupy jest rozważanych kilka czynników, ale nie sposób przewidzieć, który dziś będzie decydujący.

Gdyby brać pod uwagę konieczność zagwarantowania równowagi geograficznej na najwyższych stanowiskach w Unii, to zwiększałoby to szanse Łotyszki i Słowaka. Europa Środkowo-Wschodnia jest bowiem niedoreprezentowana, a ostatnie decyzje dotyczące przenosin unijnych agencji z Londynu na kontynent tylko to potwierdziły.

Gdyby chodziło o większą reprezentację kobiet, wygrałaby Łotyszka, choć należy do zielonych, czyli partii, która nie liczy się w układance przy obsadzie stanowisk wysokiego szczebla w Unii. Na utrzymanie szefa eurogrupy liczą natomiast socjaliści, którzy są drugą co do wielkości grupą polityczną w europarlamencie, ale nie obsadzili tyle miejsc, co najliczniejsi chadecy. Oprócz przewodniczącego eurogrupy, mają także szefową unijnej dyplomacji.

Jeśli socjaliści nie odpuszczą, to wtedy albo wygra Słowak, który podobno ma poparcie Niemiec i Holandii za to, że w ostatnim czasie opowiadał się za polityką zaciskania pasa, albo wygra Portugalczyk mający poparcie krajów z południa, ale także z północy, bo opowiada się za dyscypliną finansową. Choć jego słabą stroną jest to, że pochodzi z państwa, które w przeszłości było zmuszone prosić o międzynarodową pomoc finansową.

Jest jeszcze przedstawiciel Luksemburga, wpływowego kraju w Unii, ale jego rodak - Jean-Claude Juncker - zajmuje już wysokie stanowisko we Wspólnocie.