Apostołowie zaczęli przemawiać w wielu językach oraz otrzymali szczególne dary duchowe - charyzmaty. Wydarzenie to zostało zapowiedziane przez Jezusa przed Jego Wniebowstąpieniem. Zesłanie Ducha Świętego uważa się za początek Kościoła.

Uroczystość ta nazywana jest też "Pięćdziesiątnicą" lub "Pentecoste", ponieważ przypada 50 dni po Zmartwychwstaniu Chrystusa. Zamyka ona w Kościele okres wielkanocny. Jest to jedno z najstarszych świąt w kalendarzu liturgicznym, obchodzone już w czasach apostolskich. Od 4. wieku stanowi odrębną uroczystość. Symbolem Ducha Świętego jest gołębica. Często jest także przedstawiany w postaci ognistych języków.

Od ponad stu lat Zielone Świątki są w Polsce Świętem Ludowym. Ustanowiono je w 1903 roku we Lwowie podczas Zgromadzenia Rady Naczelnej Polskiego Stronnictwa Ludowego. Święto Ludowe wyraża ideały całego chłopskiego stanu, tych wszystkich, którzy trudząc się przy uprawie ziemi, od wieków "żywią i bronią".

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa, w wigilię Zesłania Ducha Świętego, udzielano chrztu katechumenom, którzy z ważnych powodów nie mogli być ochrzczeni podczas liturgii Wigilii Paschalnej. W średniowieczu istniał zwyczaj rzucania z sufitu kościoła, w trakcie odprawiania mszy świętej, róż oraz innych kwiatów symbolizujących dary Ducha Świętego. W bazylikach i katedrach w czasie uroczystości wypuszczano z klatek gołębie - symbol Ducha Świętego.

Obecnie w wielu kościołach w Polsce w wigilię Zesłania Ducha Świętego odbywa się czuwanie i eucharystia, podczas której udzielane są sakramenty chrztu lub bierzmowania.

Z Zielonymi Świątkami wiąże się wiele ludowych zwyczajów, jak majenie domostw i kościołów gałązkami brzozy oraz wykładanie podwórzy gospodarstw tatarakiem.

Zielone Święta w tradycji żydowskiej, czyli Szawuot, przypadają siedem tygodni po Dniu Paschy. Nazywane też Świętem Żniw, upamiętniają nadanie Tory Mojżeszowi na górze Synaj. Podczas święta synagogi są przystrajane na zielono.