Giermasz
Radio SzczecinRadio Szczecin » Giermasz
Football Manager 27
Football Manager 27
Giermasz #728 - kierowanie autobusem i zespołem
Premiera GTA VI dosłownie za kilka dni, więc będziemy kontynuować naszą podróż po historii serii, ale mamy dla was jeszcze kilka recenzji: zostaniemy ptakiem uzbrojonym w zapałkę, spróbujemy podbić piłkarski świat swoim taktycznym geniuszem, a także sprawdzimy, z jakimi trudnościami muszą mierzyć się kierowcy autobusów.

Momentów, które można uznać za przełomowe dla całej branży można wymienić pewnie kilkanaście, grzechem byłoby jednak nie wymienić wśród nich tego, w którym seria Grand Theft Auto weszła w trzeci wymiar i coraz śmielej zaczęła się rozpychać w świadomości graczy. Grand Theft Auto III przypomni w Stare, ale Jare Michał Król.

Zabawa z zapałkami może być niebezpieczna. Można jednak uczynić ją niebezpieczną dla naszych oponentów, kiedy próbujemy uratować nasze ptasie rodzeństwo. Jarek Gowin rozpalał ogień dla swojej opierzonej rodziny w grze Well Dweller.

Ganstgerka ma różne oblicza – czasem to najprostsze zadania, czasem jednak jest pełna blichtru, bogactwa i wielkich interesów. W GTA: Vice City przenosimy się do przepełnionego neonami i przepychem miasta, a nasze zadanie jest jedno – zostać królem tego miejsca. Tą grę w Stare ale Jare przypomni Michał Król, który już ubrał przeciwsłoneczne okulary.

Każdy może być taktycznym geniuszem z poziomu swojej kanapy. Punkt widzenia pewnie zmienia się diametralnie, gdy na szali rzucasz reputację, pracę i lata pracy w zawodzie. Czas na zostanie trenerem piłkarskim prawdopodobnie nam się skończył, możemy jednak poznać tego namiastkę w najnowszym Football Managerze z numerem 27. Przy wirtualnej bocznej linii stanął Kacper Narodzonek.

Carl Johnson jest prawdopodobnie jednym z najcieplej wspominanych protagonistów z gier bez podziału na gatunki. Wojny gangów, zdrady, olbrzymie zamówienia w fast-foodach i uciekające pociągi – to tylko niewielka część GTA: San Andreas, a na przechadzkę po Grove Street w cyklu Stare, ale Jare zabierze was Kacper Narodzonek.

Kiedy autobus podjeżdża na przystanek, zwykle bezwiednie wręcz wsiadamy, zajmujemy miejsce i czekamy na koniec naszej trasy. Za jego kierownicą jednak zawsze jest kierowca co jest zarówno oczywistym, jak i często pomijanym przez nas faktem. Wejść w jego buty pozwala nam gra Thank You, Bus Driver. Dodatkową literę do swojego prawa jazdy dopisała Katarzyna Filipowiak.

Polecamy też obserwować nas na Facebooku i słuchać na Spotify.
Szukasz recenzji konkretnej gry? Mamy ich PONAD 1700. Dlatego polecamy nasz Spis Recenzji, gdzie szybko i łatwo znajdziesz interesujący Cię tekst i dźwięk. W nawiasie kwadratowym przy tytule informujemy, na jakiej platformie testowaliśmy grę.
Well Dweller
Well Dweller
Ja lubię takie niespodzianki. To moje ulubione, kiedy gra jest niepozorna, a widać, że ma do zaoferowania znacznie więcej niż produkcje za dziesiątki milionów dolarów. Well Dweller taką produkcją jest.

Dostęp do gry zapewnił Xbox Polska. Tytuł dostępny jest też w ramach abonamentu Game Pass.
Football Manager 27
Football Manager 27
Zeszłoroczny Football Manager był rewolucją względem tego, do czego gracze serii przyzwyczaili się przez lata. Gra, na którą trzeba było czekać dodatkowy rok, na początku mocno podzieliła społeczność, a po czasie niezbyt zyskiwała w oczach tych, którzy z serią byli od lat. Football Manager 27 miał więc przed sobą trudne zadanie – odzyskać zaufanie i pokazać, że Sports Interactive poprawiło dość liczne błędy. Wychodzi jednak na to, że udało się wypolerować to, co w poprzednim tytule nie wyszło za dobrze.

Grę do recenzji otrzymaliśmy od dystrybutora, firmy Cenega.
Thank You Bus Driver
Thank You Bus Driver
Praca z ludźmi potrafi być trudna. Szczególnie jeśli musisz zapanować nad 10 tonowym pojazdem i pilnować, żeby żaden z twoich pasażerów nie przycinał sobie paznokci w trakcie jazdy. Być może jednak wszyscy zatrudnieni w obsłudze klienta mieliby wyższe morale jeśli łamiącym zasady mogliby wymierzyć soczysty policzek, a w najgorszych przypadkach, z całą stanowczością poprosić by opuścili pędzący autobus.

Grę otrzymaliśmy za pośrednictwem serwisu Game Press.
High on Life 2
High on Life 2
Miało być szybciej, bardziej kolorowo, głośniej i śmieszniej. Nie jestem jednak pewien czy te zmiany wyszły High on life 2 na dobre. Przesyt to też nienajlepsze rozwiązanie.

Dostęp do gry zapewnił Xbox. Tytuł jest dostępny w abonamencie Game Pass.
PGA 2026
PGA 2026
Relacja z targów PGA
Targi Poznań Game Arena od lat są stałym punktem w kalendarzu redakcji Giermaszu. Ponad 80 tysięcy odwiedzających, setki atrakcji, stoisk i gier umieszczonych w kilku potężnych halach. A w nich największe firmy, światowe hity, masa sprzętu i polscy twórcy, których od dawna wybraliśmy sobie za główny cel naszych wyjazdów. W tym roku do Poznania wybrali się Michał Król i Kacper Narodzonek, co przełożyło się wiele ciekawych rozmów, do odsłuchania których zapraszamy.
Pizza Connection 2
Pizza Connection 2
Stare ale jare - Pizza Connection 2 (2001 r.)
Pizza time! Lubicie pizzę? A kto nie lubi? Znacie taką osobę? Ja chciałbym powiedzieć, że nie znam, ale musiałbym skłamać, bo faktycznie znam, ale nie ufam. Bo niby jak tu ufać osobie, która nie lubi pizzy, prawda? A wy jaką lubicie? Tylko proszę, nie mówcie mi, że tą z ananasem [ja lubię, a co? - dop. Michał Król].

Zróbmy tak! Zamówcie sobie pizzę do domu lub przygotujcie ją sobie sami. Zróbcie zdjęcie i wyślijcie na adres giermasz@radioszczecin.pl. Autora najładniejszej fotografii nagrodzimy uściskiem dłoni Michała Króla i giermaszową kostką wydrukowaną w drukarce 3D. A dlaczego ja w ogóle o tym wspomniałem? Nie wiem, nie pamiętam. Dziękuję za uwagę. Do widzenia! KONIEC!

A tak na poważnie, to obudziłem się dzisiejszego poranka i tak sobie wyobraziłem siebie jako barona włoskiej kuchni, serwującej przepyszne, upieczone w piecu placki, na powierzchni których nałożone są pomidory, pieczarki, ser, salami, szynka oraz mrówki, żabie udka, dżdżownice, szarańcza, świńskie ryje, bycze jądra, mięso węża i płetwy rekina. Brzmi pysznie, co nie?

Takimi to właśnie rarytasami, pieszczącymi nasze kubki smakowe, mogliśmy raczyć się 25 lat temu w grze Pizza Connection 2, wydanej przez niemieckie studio Software 2000 w 2001 roku. Wiem, dawno, no ale co z tego! Dokładna data premiery jest, powiedzmy, taka bardziej umowna. Można natrafić na źródła, które podają różne daty wydania. Gry-Online.pl wskazuje na 10 lutego 2001 roku, natomiast Steam podaje 9 października. Innego zdania za to też jest niemiecki GameStar, który to ochoczo obwieszcza pojawienie się gry dopiero 31 października, więc zróbmy tak, że każdy z was sam wybierze sobie datę wydania i tyle.

Bracia Andreas i Marc Wardenga, nie mylić z Sylwestrem Wardęgą, stworzyli cyfrowo-kulinarne dzieło sztuki, w którym to od pieczenia pizzy i prowadzenia imperium fast foodów płynnie przechodziliśmy do brutalnego niszczenia konkurencji przez wynajmowanie mafijnych partnerów w interesach i nasyłanie ich na wrogich nam szefów włoskiej kuchni.

Smaka na tytuł twórcy nabrali w 1994 roku, gdy wypuścili na rynek pierwszą odsłonę serii. Chcieli połączyć symulację przedsiębiorstwa z prowadzeniem własnej pizzerii. Gracz, chcąc zabawić się we franczyzobiorcę ze świata kulinariów, wcielał się w rolę restauratora idącego do swojego celu, no użyjmy tutaj tego kolokwializmu, po trupach swoich konkurentów. Ustalał ceny produktów, komponował własne pizze, zatrudniał pracowników, projektował swój własny lokal oraz walczył o klientów. I to dosłownie i nie zawsze uczciwie.

Serię gier Pizza Connection wyróżniało to, że stanowi ona połączenie gry ekonomicznej z przestępczością zorganizowaną, podsypaną kreskówkowym, często przekoloryzowanym humorem. Gra dzięki polskiemu Studiu FX doczekała się polskiej wersji językowej, którą reżyserował Andrzej Precigs. Swoich głosów użyczyli Jarosław Boberek, który odgrywał rolę zamożnych klientów i pracowników, oraz Marek Barbasiewicz, który to z kolei odgrywał rolę szefa, cwaniaczka. Za całe tłumaczenie odpowiadali Ryszard Chojnowski i Piotr Latak, a dystrybutorem był już nam dobrze znany i chyba dobrze znany każdemu Polakowi CD Projekt.

Gra na płycie CD była dołączana do papierowego wydania gazety, dostępnej do kupienia w chyba każdym możliwym kiosku na terenie całego kraju. Cena, no powiedzmy, że nie grała tu żadnej roli, bo wynosiła tyle, ile kosztowałby dziurawy but Kacpra Narodzonka.

W Pizza Connection 2 aby dopiąć swego i znaleźć się na samym szczycie łańcucha pokarmowego betonowego miasta, musieliśmy prowadzić najlepszą restaurację w mieście lub sprawić, by nasi konkurenci byli znacznie, nawet i bardzo znacznie, gorsi od nas. Oznacza to, że gdyby niechcący okazało się, że nasze dania nie do końca mogą odpowiadać gustom naszym klientom i - o zgrozo - jedliby u naszego restauracyjnego sąsiada, tego parszywego prywaciarza i złodzieja, i smakowałoby im to jedzenie bardziej niż u nas, to moglibyśmy mu się odwdzięczyć między innymi podrzuceniem mu do kuchni szczurów i wszelkiego innego rodzaju robactwa. Sprawa w sam raz dla sanepidu, prawda?

A gdyby to nie pomogło i okazało by się, że parszywy konkurent ma jakieś chody na mieście, a odpowiednie służby nic by z tym nie zrobiły, to zawsze można było wynająć kilku gangsterów, porozbijać kilka szyb, połamać kilka krzeseł i proszę, gwiazdka Michelin sama przyczepiałaby się do naszej piersi, prawda? No oczywiście, najpierw, aby zdobyć tę gwiazdkę, trzeba było przekupić burmistrza, który to de facto bardzo lubi jeść pizzę, ale jeszcze bardziej niż pizzę lubi kąpiele w wannie wypełnionej pieniędzmi, więc wiecie już, jak zdobyć sobie przychylność krytyków.

A gdyby okazało się jednak, że nasza pizza jest niczym miód na skołatane serce i uzyskałaby menu polecane przez Magdę Gessler, to sami moglibyśmy paść ofiarą wściekłego właściciela konkurencyjnej knajpy. Aby ochronić się przed gniewem oponenta, musieliśmy wynająć ochronę, która robiła jesień średniowiecza gangusom naszego nieprzyjaciela. Nieuczciwa konkurencja w tym zacnym tytule nie była tylko i wyłącznie fabularnym epizodem. Stanowiła ona pełnoprawną część mechaniki naszej rozgrywki.

Gra oferowała zaspokajanie różnych grup społecznych. Każda z nich miała inne preferencje smakowe i, jak można by było przypuszczać, cenowe. Bogaci klienci na przykład wręcz uwielbiali wysokie ceny za nasze kiepskiej jakości produkty. Czemu, zapytacie? A temu, że byli to burżuje, którzy cenili sobie święty spokój podczas spożywania swojego posiłku i byli gotowi za to zapłacić każde, ale to każde pieniądze.

Pizza Connection 2 odniosła całkiem spory sukces. Niemieckie czasopisma branżowe oceniały ją naprawdę bardzo dobrze, dając aż 80% punktów na portalu GameStar wśród społeczności graczy. Gra zebrała też ogromne pochwały za rozbudowaną ekonomię, zarządzanie restauracjami i ciekawe, humorystyczne podejście do nieuczciwej konkurencji.

Jednak pomimo tych superlatywów, jakie wokół siebie zgromadziła, no to nie udało jej się osiągnąć statusu finansowego giganta. Gra była aż tak dobra, że doprowadziła twórców do bankructwa i ogłoszenia upadłości. I to jest plot twist z tej całej historii, prawda?

Pizza Connection 2 nie była oczywiście przyczyną upadku tego studia. Raczej doprowadziły do tego problemy, z którymi firma miała już do czynienia wcześniej i z którymi zmagała się już od kilku ładnych lat. No cóż, najwyraźniej gra o zarabianiu milionów nie przeniosła się na świat rzeczywisty i nie nauczyła swoich twórców otwierania drzwi do potęgi i bogactwa.