Maria Mirecka urodziła się w 1916 roku w Ulanowie na Podkarpaciu. W 1937 roku rozpoczęła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Po wybuchu drugiej wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną.

Wiosną 1940 została komendantką Narodowej Organizacji Wojskowej Kobiet w powiecie niżańskim, a później komendantką Okręgu Rzeszowskiego. Równolegle była kierownikiem sekcji kobiecej w Zarządzie Okręgu Rzeszowskiego Stronnictwa Narodowego i kurierką Komendy Głównej Narodowej Organizacji Wojskowej.

Po scaleniu NOW z AK awansowana na stopień kapitana, kierowała Wojskową Służbą Kobiet w rzeszowskim Podokręgu Armii Krajowej. Wiosną 1945 roku została Komendantką Główną Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet.

Po zakończeniu wojny wznowiła studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. 1 sierpnia 1945 została aresztowana w Nisku na Podkarpaciu. Na wolność wyszła 1 września tego samego roku. Zagrożona ponownym aresztowaniem, w grudniu 1945 opuściła Polskę i wyemigrowała do Wielkiej Brytanii, a następnie do Stanów Zjednoczonych. Działała tam między innymi w Stronnictwie Narodowym, była członkiem Zarządu Głównego Związku Polek w Ameryce oraz Krajowego Zarządu Kongresu Polonii Amerykańskiej. Przez 32 lata była redaktorką "Głosu Polek" - organu Związku Polek w Ameryce.

Maria Mirecka-Loryś została odznaczona między innymi Krzyżem Walecznych i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.