Na szczęście to tylko dziecięca (pewnie już mało znana w obecnych czasach) wyliczanka. Nikt nikogo nie będzie zatrzymywał. Tak, jak na szczęście, nic nie wstrzymało szczecińskich inwestycji . Różnych.

Z różnych też środków finansowanych. I tak naprawdę to najmniej jest istotne teraz kto daje pieniądze, najważniejsze że mury pną się do góry. Ba nie tylko mury!

Powstanie muzeum i centrum nauki. By przyszłe pokolenia morskość chłonęły.

I hotel nowy powstanie co w czasach pocovidowych turystami się zapełni.

I urząd, żeby mieli gdzie pracować swoi i nieswoi z czasem może też.

I wielki wieżowiec, wysokościowiec, drapacz chmur, apartamentowiec, żeby bogaci mogli i biedni kiedy bogatymi zostaną też. Z widokiem na piękne miasto.

I aquapark dla ludności miejscowej, żeby do Gryfina na wodne uciechy jeździć nie musiała. I kąpała się w miejscu kąpielowej tradycji.

I nowy węzeł drogowy, by skomunikować skomunikowane dotychczas tak sobie.

I żaden SARS-CoV-2 nas nie zatrzyma.

Bo tak się tej historii opowieść plecie. 77 lat temu alianckie bomby po raz kolejny demolowały niemiecki Stettin. Dokładnie 20 kwietnia.

A dziś my, podniesiony z ruin przez dziadów i ojców naszych, Szczecin upiększamy. Nadając mu sznyt pomorskiej metropolii.