- Staramy się znaleźć ślady osadnictwa - mówi dr Wojciech Filipowiak z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. - Trafiliśmy na warstwę, która jest bardzo charakterystyczna. To jest polepa, czyli taka spalona glina, która najprawdopodobniej stanowiła po prostu podłogę tego domu. Obok jest fragment murku, fundament.

Chata to największe, ale niejedyne i zapewne nie ostatnie odkrycie. W miejscu, w którym znajdował się wczesnośredniowieczny słowiańsko-wikiński port badacze odkrywają też liczne fragmenty naczyń, kości zwierzęce, a także paciorki z bursztynu i karneolu. Na Srebrnym Wzgórzu pracują także studentki i studenci z Polski, Danii i Słowenii.

- Właśnie doczyszczam poziom wykopu, ściągamy czarną ziemię. To się nazywa gracowanie. Natrafiłam na kamień i muszę go oczyścić, ominąć, postarać się, aby mi nie wypadł, bo już należy do następnej warstwy - mówi studentka.

- Póki co znalazłam igłę kościaną, półprodukt bursztynowy, znalazłam właśnie przed chwilą ten paciorek. Z jakiegoś takiego, wydaje mi się, że to jest albo krzemień, albo jakiś rodzaj kamienia półszlachetnego - dodaje inna studentka.

- To jest element wczesnośredniowiecznego słowiańskiego naczynia. To jest część tej zagadki, gdzie musisz się skupić na tym, co znajdujesz. To czasem jak kryminalne śledztwo - mówi kolejny student.

Badania potrwają do końca sierpnia. Archeolodzy zachęcają do odwiedzania ich na Srebrnym Wzgórzu od wtorku do soboty w godz 9-16. Z gośćmi dzielą się opowieściami o historii Wolina, największego wczesnośredniowiecznego miasta w Europie i o prowadzonych pracach.

Wykopaliska na Srebrnym Wzgórzu to część polsko-duńskiego projektu badawczego, który ma przybliżyć historię wolińskich portów. Projekt zaplanowany jest na trzy lata, współprowadzą go Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk i Uniwersytet w Aarhus.

Badania finansuje Fundacja Uniwersytetu w Aarhus i Fundacja Salling, należąca do właścicieli Netto.

Edycja tekstu: Piotr Kołodziejski