Wyruszyła w poniedziałek z plaży w Świnoujściu, gdzie przepłynęła 5 km wpław przez Bałtyk, by po wielu dniach morderczego marszu i jazdy na rowerze, stanąć pod słynnym krzyżem w Tatrach. Pokonała setki kilometrów, mierząc się ze zmęczeniem, kaprysami pogody i własnymi słabościami.

Tak mówiła na początku swojej drogi: - Mam już kilka lat doświadczeń za sobą, więc myślę, że już na tyle znam swój organizm, że raczej nic nas nie zaskoczy. Czego życzyć? Myślę, że tego sportowego szczęścia i przede wszystkim tego, aby ta zbiórka kręciła się jak najmocniej, żeby jak najwięcej funduszy zostało zebrane na te dzieci. Ja kręcę te kilometry, bo chcę i mogę, a one niestety nie mogą...

Na szczycie witały ją tłumy turystów oraz widok, na który – jak sama mówi – warto było pracować każdym krokiem. To wyzwanie miało na celu zbiórkę charytatywną na rzecz dzieci cierpiących na dystrofię mięśniową Duchenne'a.

Autorka edycji: Joanna Chajdas