W poniedziałek w Warszawie odbędzie się pogrzeb Henryka Wujca, opozycjonisty w okresie PRL, działacza i jednego z założycieli Solidarności. Po 1989 roku był posłem na Sejm kilku kadencji, wiceministrem rolnictwa, a także doradcą prezydenta do spraw społecznych. Zmarł 15 sierpnia. Miał 79 lat.
Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się mszą świętą o godzinie 12.30 w Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie. Henryk Wujec zostanie pochowany w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych.
Z wykształcenia fizyk, w 1962 roku rozpoczął działalność w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej. W latach 1976-1980 wraz z żoną Ludwiką Wujec działał w Komitecie Obrony Robotników, współorganizował pomoc dla pracowników Ursusa i Radomia. W maju 1977 r. uczestniczył w głodówce w kościele św. Marcina w Warszawie. Współpracował także z Towarzystwem Kursów Naukowych.
Był w gronie założycieli Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża, a w 1980 roku wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". Działacz Komisji Krajowej i władz Regionu Mazowsze, po wprowadzeniu stanu wojennego - 13 grudnia 1981 roku - został internowany. We wrześniu 1982-go oskarżony o próbę obalenia ustroju i aresztowany. W 1984 roku był amnestionowany i ponownie więziony - od czerwca do września 1986 r.
Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w 1989 roku, w zespole do spraw pluralizmu związkowego. W rządzie Jerzego Buzka pełnił funkcję sekretarza stanu w ministerstwie rolnictwa i rozwoju wsi. W 2012 roku został powołany do Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, a rok później do Rady Fundacji Auschwitz-Birkenau. W latach 2010-2015 był doradcą prezydenta Bronisława Komorowskiego do spraw społecznych.
Zmarł po długiej chorobie, 15 sierpnia w Warszawie. Po jego śmierci premier Mateusz Morawiecki napisał: "Henryka Wujca zapamiętam z walki o prawa pracowników Ursusa i działalności w KOR. Stał po stronie zwykłych ludzi, obywateli, robotników, którzy w starciu z machiną totalitarnego państwa byli często bezradni.".
Z wykształcenia fizyk, w 1962 roku rozpoczął działalność w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej. W latach 1976-1980 wraz z żoną Ludwiką Wujec działał w Komitecie Obrony Robotników, współorganizował pomoc dla pracowników Ursusa i Radomia. W maju 1977 r. uczestniczył w głodówce w kościele św. Marcina w Warszawie. Współpracował także z Towarzystwem Kursów Naukowych.
Był w gronie założycieli Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża, a w 1980 roku wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". Działacz Komisji Krajowej i władz Regionu Mazowsze, po wprowadzeniu stanu wojennego - 13 grudnia 1981 roku - został internowany. We wrześniu 1982-go oskarżony o próbę obalenia ustroju i aresztowany. W 1984 roku był amnestionowany i ponownie więziony - od czerwca do września 1986 r.
Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w 1989 roku, w zespole do spraw pluralizmu związkowego. W rządzie Jerzego Buzka pełnił funkcję sekretarza stanu w ministerstwie rolnictwa i rozwoju wsi. W 2012 roku został powołany do Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, a rok później do Rady Fundacji Auschwitz-Birkenau. W latach 2010-2015 był doradcą prezydenta Bronisława Komorowskiego do spraw społecznych.
Zmarł po długiej chorobie, 15 sierpnia w Warszawie. Po jego śmierci premier Mateusz Morawiecki napisał: "Henryka Wujca zapamiętam z walki o prawa pracowników Ursusa i działalności w KOR. Stał po stronie zwykłych ludzi, obywateli, robotników, którzy w starciu z machiną totalitarnego państwa byli często bezradni.".

Radio Szczecin
