Ludwik Dorn urodził się 5 czerwca 1954 roku w Warszawie. Ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. W 1976 roku zaczął działać w Komitecie Obrony Robotników. Był aresztowany i bity przez Milicję Obywatelską. W 1980 roku wstąpił do NSZZ "Solidarność" i rozpoczął pracę w Ośrodku Badań Społecznych związku. Po wprowadzeniu stanu wojennego przez półtora roku się ukrywał.

W 1990 roku podjął współpracę z Jarosławem Kaczyńskim, a dwa lata później został wiceprezesem założonej przez niego partii - Porozumienia Centrum. W 1997 roku został wybrany do Sejmu z listy Akcji Wyborczej Solidarność. W 2001 roku brał udział w założeniu Prawa i Sprawiedliwości i został wiceprezesem partii.

W 2005 roku Ludwik Dorn został ministrem spraw wewnętrznych i administracji, a później wicepremierem w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. Piastował te funkcje do lutego 2007 roku. W kwietniu tego samego roku został marszałkiem Sejmu i pełnił ten urząd do 4 listopada tegoż roku.

W listopadzie 2007 roku Ludwik Dorn złożył rezygnację z funkcji wiceprezesa PiS, a w październiku 2008 roku został usunięty z partii. W wyborach parlamentarnych w 2011 roku został wybrany do Sejmu z listy PiS, ale wstąpił do klubu parlamentarnego Solidarna Polska. W następnych wyborach nie uzyskał reelekcji.