"Są to skargi związane z tym, że pacjenci nie mogą się dodzwonić do placówki, nie mogą się zarejestrować, otrzymać wyników badań, odbyć wizyty, albo ta wizyta jest bardzo odległa. To jest kwestia braku wizyt domowych, odwoływania zabiegów planowych w placówkach szpitalnych, a także kwestia braku koordynacji - czyli zagubienia pacjenta w systemie. Chory po opuszczeniu szpitala nie wie, gdzie się udać jeśli chodzi o kontrolę i realizację zaleceń" - wskazał Rzecznik.

Bartłomiej Chmielowiec dodał, że drugi typ skarg dotyczy samej jakości udzielanych świadczeń czyli tego, jak pacjent został potraktowany już na etapie rejestracji i później w trakcie leczenia. "Czy ta relacja pacjent - personel medyczny była relacją opartą o empatię, o przestrzeganie zasady dotyczącej godności, intymności pacjenta. Czy jakość udzielanej porady o diagnostyka była właściwa, czy leczenie zastosowane przez lekarza czy w szpitalu było właściwe. Oczywiści do tej grupy należą błędy medyczne - dodał Rzecznik.

Najwięcej skarg dotyczy podstawowej opieki zdrowotnej. Rzecznik Praw Pacjenta wydaje przychodniom i szpitalom, w których dochodziło do zaniedbań i łamania praw pacjenta rocznie kilkanaście tysięcy zaleceń.