Nie mogą m.in. wyrzucać paragonu za pastę do zębów, karmę dla kota czy rachunków za prąd.

Tak wygląda najważniejsza i zarazem najbardziej uciążliwa ankieta Głównego Urzędu Statystycznego. Jej wyniki służą np. do szacowania wskaźników inflacji. Pracownicy GUS-u kilkakrotnie odwiedzą losowo wybraną rodzinę.

- Najpierw te książeczki zanosimy, a po kilku dniach sprawdzamy czy rodzina nie ma kłopotów przy zapisywaniu - tłumaczy ankieterka Krystyna Wiklińska. - W połowie miesiąca zostawiamy drugie i odbieramy na koniec miesiąca.

Według Dominika Rozkruta, dyrektora szczecińskiego GUS-u, badanie rzeczywiście jest męczące, ponieważ wymaga spisywania dosłownie każdego wydatku.

- Bez tych badań nie mielibyśmy informacji, które byłyby kluczowe dla funkcjonowania gospodarki - mówi Rozkrut. - W oparciu o ich wyniki wiemy, jaki jest przeciętny koszt dóbr i usług, które zakupuje gospodarstwo domowe i wskazać, jaki jest średni wzrost cen, czyli inflacja.

Ankieter odwiedza miesięcznie 132 mieszkania. Badania są dobrowolne.