Proponowane zmiany legislacyjne mają na celu modernizację zasad zarządzania gospodarką, zapobieganie ryzykownym operacjom finansowym i zapewnienie lepszej kontroli. Sześciopak składa się z pięciu rozporządzeń i dyrektywy. Proponowane zmiany to wzmocnienie procesu decyzyjnego Rady, poprawa dialogu pomiędzy instytucjami europejskimi w sprawach makroekonomicznych oraz nadzór w przypadku nadmiernej nierównowagi, zarówno krajów z deficytem, jak i nadwyżką na rachunku obrotów bieżących.

Pakiet przewiduje między innymi możliwość nałożenia sankcji na państwa strefy euro, które nie panują nad swoimi finansami publicznymi, zanim przekroczą ustalone w Unii limity deficytu i długu.

Pakietu nie udało się przyjąć przed wakacjami, bo Parlament domagał się bardziej automatycznych sankcji, z pominięciem głosowania, nakładanych na niesubordynowane państwa. Przyjęcie pakietu oceniane jest jako wielkie osiągniecie polskiej prezydencji.