Jak wspomina prof. Anhelli Syrenicz, endokrynolog badający po latach skutki katastrofy, w pierwszych dniach po katastrofie nikt o niej nie wiedział.

- Dowiedzieliśmy się o tym wybuchu i awarii niestety już po 1 maja, kiedy to ludzie wyszli na pochód. Ta tajemnica była ukrywana. Szczęście dla Polski było takie, że układ wiatru był pomyślny dla nas. Radioaktywna chmura przeszła bokiem, ominęła nas, poszła bardziej w kierunku Skandynawii - mówi Syrenicz.

Po tym, jak informacja o katastrofie wyszła na światło dzienne, zaczęła się masowa akcja podawania płynu Lugola.

Pomimo tego, że reakcja była spóźniona, przez to, że nie było raportów o katastrofie, założenia tej decyzji były dobre - mówi prof. Syrenicz.

- Płyn Lugola to jest roztwór wodny jodku potasu i czystego jodu, jodu stabilnego. Jeżeli zgromadzi się w tarczycy jod stabilny, nie izotop promieniotwórczy, to wtedy następuje blokada tarczycy i ten jod radioaktywny nie wchodzi do niej - mówi endokrynolog.

Szacuje się, że nawet 200 tysięcy osób mogło umrzeć wskutek przewlekłej choroby popromiennej, wywołanej przez katastrofę w Czarnobylu.