Jak powiedział Polskiemu Radiu przewodniczący do spraw pakietu klimatycznego przy Krajowej Izbie Gospodarczej Herbert Gabryś efekty tak zwanej dekarbonizacji mogą mieć ujemne następstwa gospodarcze i społeczne.

"Gdybyśmy mieli realizować pakiet 2050, to jest to koszt kilkunastu do kilkudziesięciu miliardów złotych rocznie nakładów na szeroko rozumianą energetykę. To są bardzo poważne ubytki budżetu, a także poważne problemy społeczne w związku ze zmianami na rynku pracy".

Mówiono o tym podczas zorganizowanej w Warszawie przez Krajową Izbę Gospodarczą konferencji pod hasłem "Pakiet klimatyczno-energetyczny Unii Europejskiej -mity i koszty w kontekście "Mapy 2050". Pierwotnie do roku 2020, biorąc za podstawę sytuację z roku 1990, emisja CO2 miała zostać zmniejszona o 20%. Realizacja unijnych planów zwiększenia tak zwanego celu redukcyjnego wymusiłaby na Polsce szybkie odchodzenie od węgla jako głównego źródła energii. Dlatego nasz kraj takim planom się sprzeciwia.

Na szybką rezygnację z węgla nas nie stać, za to musimy nauczyć się racjonalniej go wykorzystywać uważa profesor Jerzy Zwoździak z Politechniki Wrocławskiej. Zauważa on, że jeżeli sprawność urządzeń, w których paliwem jest węgiel osiągnie 60% , to takie rozsądne nim gospodarowanie będzie ważnym argumentem w rozmowach z politykami.

W ocenie Herberta Gabrysia podniesienie tak zwanego celu redukcyjnego dotyczącego CO2 zaszkodzi nie tylko takim krajom jak Polska , ale też całej Unii. Zaowocuje bowiem zwiększonymi kosztami produkcji i jej ucieczką poza unijne granice w te części świata, w których takich kosztów się nie ponosi.

Jeśli się to weźmie pod uwagę, to w skali globalnej, oczekiwany efekt podnoszenia celu redukcyjnego wydaje się bardzo wątpliwy podkreśla Herbert Gabryś.